donderdag 10 december 2015

Zwangerschapsverlof en Cocoonen - 35 Weken Zwanger

Ik ben nog nooit zo hoogzwanger geweest in de decembermaand. Eerlijk gezegd vind ik het wat veel allemaal. We vieren hier alle feesten zeer uitgebreid. Tot mijn grote vreugde, tenminste normaal gesproken dan. Vanaf oktober wordt er al uitgebreid over gesproken en beginnen de eerste plannen al te ontstaan. Op het moment dat Sint zijn intrede doet, draait alles om de feestdagen.

Maar dit jaar is dat – natuurlijk – heel anders. Aanstaande zondag ben ik al 36 weken zwanger. En eerlijk gezegd kan ik dit nauwelijks geloven. Ik weet dat veel vrouwen niet kunnen wachten tot hun zwangerschap voorbij is, maar ik vind ze iedere keer te kort duren. Zowel dochter als zoon kwamen met 41 weken, dus mocht dit nu ook zo zijn, dan ben ik nog 5 weken zwanger. En daartussen komen dan ook nog alle kerstvieringen en Oud op Nieuw. De weken zullen nog sneller voorbij gaan vliegen vermoed ik.

En ik moet eerlijk zijn. De Nieuwe Baby blog is me teveel om er ook nog bij te doen. Ik ben inmiddels met zwangerschapsverlof en ik heb besloten om ook mijn pauze te pakken met bloggen. Ik heb er lang over nagedacht en besloten dat tijdelijk stoppen de beste oplossing is. Mijn gedachten gaan alleen maar uit naar de komst van onze derde baby. De voorbereidingen zijn in volle gang. En daartussen probeer ik de feestdagen ook nog te omarmen.

Voorlopig zal ik De Nieuwe Baby dus even niet wekelijks bijwerken. Ik zal het zeker gaan missen! Maar bij de tijd dat ik weer ga bloggen, heb ik – als alles goed gaat – een prachtige nieuwe baby bij me. Dus nog meer inspiratie voor het creëren van nieuwe blogs. Ik ben momenteel steeds meer aan het cocoonen. Alles in huis moet worden gepoetst en op orde zijn, voordat de baby komt. En grote gebeurtenissen buitenshuis heb ik even geen behoefte aan, mijn grootste avontuur draag ik namelijk al bij me.

Ik wens jullie een Kerstmis waarbij de liefde duidelijk voelbaar in de lucht hangt. En een nieuwjaar waarin er plaats is voor het grote geluk, maar ook zeker voor de kleine, dagelijkse lichtpuntjes. We zien elkaar weer in 2016. Uiteraard met Nieuwe Baby!

Warme groet, Kim :)

donderdag 26 november 2015

Borstvoeding Kan Bescherming Bieden Tegen Diabetes Type 2 na Zwangerschapssuiker

Vrouwen met zwangerschapsdiabetes die borstvoeding geven, lopen 50 procent minder risico om na de zwangerschap diabetes type 2 te krijgen. Zwangerschapsdiabetes, ook wel zwangerschapssuiker genoemd, komt voor bij 5 tot 9 procent van alle zwangerschappen. Vrouwen die zwangerschapssuiker ontwikkelen hebben zeven keer meer kans op het krijgen van diabetes type 2 binnen zeven jaar na hun zwangerschap. Uit de nieuwe studie blijkt dat vrouwen die exclusief of voornamelijk borstvoeding geven voor minimaal twee maanden na de bevalling in staat waren om hun risico op diabetes type 2 met de helft te verlagen.
  
‘Zowel de hoeveelheid als de duur van de borstvoeding kan mogelijk unieke gezondheidsvoordelen voor vrouwen opleveren na de bevalling. Het kan ze beschermen tegen het ontwikkelen van diabetes type 2 nadat ze zwangerschapssuiker hebben gehad,’ zegt hoofdonderzoekster Erica Gunderson. Dit is de eerste studie waarbij de voedingskeuze van vrouwen voor hun baby’s op een maandelijkse basis gedurende het eerste jaar na de bevalling zijn gemonitord. En deze vrouwen hadden tijdens hun zwangerschap allemaal zwangerschapsdiabetes. Daarnaast is er bij dit onderzoek ook rekening gehouden met diverse andere factoren die het risico op diabetes type 2 zouden kunnen verhogen, zoals overgewicht, gewichtstoename tijdens zwangerschap, fysieke inspanningen en eetgedrag.
  
Aan het onderzoek deden meer dan 1000 vrouwen mee die waren gediagnosticeerd met zwangerschapsdiabetes tussen 2008 en 2011. Er werden diverse onderzoeken gedaan, waaronder orale glucose tolerantie testen. Deze werden uitgevoerd zes tot negen weken na de bevalling en opnieuw één en twee jaar na de geboorte.

Bijna 12 procent van de vrouwen in de studie ontwikkelden type 2 diabetes binnen twee jaar na geboorte. De vrouwen die exclusief kunstvoeding gaven aan hun baby’s, bleken al met zes tot negen weken na de bevalling twee keer meer risico te lopen op het ontwikkelen van diabetes,  in vergelijking met vrouwen die hun baby’s exclusief borstvoeding gaven. Na twee jaar bleek er 35 tot 57 procent minder kans te zijn op het krijgen van diabetes type 2. En de keuze van het soort voeding voor hun baby’s bleek hier een grote rol in te spelen. Het risico werd steeds kleiner naarmate de intensiteit en duur van het geven van borstvoeding toenam. Het risico was het hoogste bij exclusieve kunstvoeding en het laagst bij exclusieve borstvoeding. Ook de toename van de borstvoedingsduur – van minder dan twee maanden tot meer dan tien maanden bleek van positieve invloed op het risico voor het ontwikkelen van diabetes type 2.

‘Deze bevindingen benadrukken het belang van het prioriteren van kennis rondom borstvoeding en ondersteuning voor vrouwen met zwangerschapsdiabetes als een onderdeel van vroege diabetes preventie door de gezondheidszorg,’ concludeert Gunderson.




donderdag 19 november 2015

Starten met Kruipen Zorgt voor meer Gebroken Nachten

Baby’s die zijn begonnen met kruipen, worden ‘s nachts vaker wakker in vergelijking met de periode voordat ze begonnen met deze nieuwe motorische ontwikkeling. Dat is de uitkomst van een Israëlische studie. Er zijn meerdere redenen waarom het starten met kruipen en gebroken nachten aan elkaar kunnen worden gelinkt. ‘Het is mogelijk dat kruipen, waarbij diverse veranderingen en een fysieke reorganisatie plaatsvindt in baby’s ontwikkeling, het niveau van opwinding kan verhogen. Waardoor ze beïnvloedt worden in hun vaardigheid om zichzelf te reguleren. En dan volgt er een periode van tijdelijke instabiliteit welke tot uiting komt in het vaker wakker worden ‘s nachts,’ geeft hoofdonderzoekster Dina Cohen aan.
 
De onderzoekers observeerden 28 gezonde baby’s die zich normaal aan het ontwikkelen waren. Ze werden iedere twee tot drie weken onderzocht. Hun motorische ontwikkeling en slaapgewoonten werden van 4-5 maanden tot aan 11 maanden gemonitord. Hun slaappatronen werden gemeten door een apparaat genaamd ActiGraph. Deze machine zorgt voor objectieve evaluaties van slaappatronen. Daarnaast werd er informatie van ouders verzameld door het bijhouden van dagboeken en invullen van vragenlijsten. Daarnaast werd baby’s ontwikkeling rondom kruipen geobserveerd en gefilmd.

De resultaten lieten zien dat de gemiddelde leeftijd waarop baby’s begonnen met kruipen, zeven maanden bedroeg. Dit vond tegelijkertijd plaats met een verhoging van het aantal keren wakker worden ‘s nachts. Van 1,55 per nacht naar 1,98 keer. Daarnaast bleven de baby’s ook langer wakker tijdens de gebroken nachten, gemiddeld tien minuten volgens de ouders.

Baby’s die vroeg gingen kruipen, bleken complexere veranderingen te ondergaan. Waaronder vaker wakker worden en veel bewegen tijdens hun slaap. Dat in tegenstelling tot de baby’s die juist later waren met deze motorische vaardigheid. Zij werden alleen maar vaker wakker. Binnen drie maanden van de dag dat alle baby’s gingen kruipen, werden hun slaappatronen over het algemeen weer zoals voor het kruipen.

De verhoogde rusteloosheid bij baby’s die vroeg gaan kruipen, kan mogelijk komen door de angst van deze baby’s om fysiek afstand te nemen van hun moeders. Terwijl ze nog niet de juiste mechanismes hebben om effectief met deze scheiding om te gaan. ‘Deze angst kan goed ‘s nachts worden geuit in slaaponderbrekingen. Met de monitoring van baby’s ontwikkeling kunnen we demonstreren dat het vaker wakker worden slechts een korte termijn probleem is. Welke ontstaat als onderdeel van een breder proces van baby’s geleidelijke verbetering van de vaardigheid om de staat van slaap en wakker zijn te reguleren,’ concludeert Cohen.



donderdag 12 november 2015

Zingen Kalmeert Baby’s Beter dan Praten

Ik heb me wat afgezongen bij onze twee kinderen in hun eerste jaren. Het kwam eigenlijk als vanzelf. Als ik ze probeerde te troosten, dan begon ik erbij te zingen. Meestal zelf verzonnen liedjes en soms gooide ik er eens een bekende variant tussen. Grappig is het dan ook om in een recent onderzoek te lezen dat het zingen van een melodietje tegen je baby mogelijk meer rustgevend is dan praten. Zelfs al gebruik je ‘babytaal’. Extra bijzonder is dat het effect zelfs overeind blijft als het lied wordt gezongen in een totaal andere taal dan de moedertaal. Ik heb dit effect zelf ook zo ervaren, want ik zong regelmatig in het Engels tegen mijn baby’s. En dat werkte net zo prima als in het Nederlands.

‘Vele studies hebben gekeken naar hoe zingen en praten een effect hebben op baby’s aandacht, maar wij wilden weten welk effect het op baby’s emotionele gemoedstoestand zou hebben. Emotionele zelfcontrole is uiteraard nog niet ontwikkeld bij baby’s. En wij geloven dat zingen helpt om baby’s en kinderen deze capaciteit te laten ontwikkelen,’ zegt onderzoekster Isabelle Peretz. Aan de studie deden dertig baby’s tussen de zeven en tien maanden oud en  hun moeders mee. Er werd gewacht tot de baby’s relatief kalm waren, daarna moesten de moeders even weggaan. Ondertussen werden de baby’s blootgesteld aan de opname van een Turkse zanger, een opname van een normaal volwassen gesprek en een ‘babypraat’ gesprek.

Tot slot wilden ze kijken hoe lang het zou duren voordat de baby’s een ‘huil gezicht’ zouden gaan opzetten. ‘Terwijl ze luisterden naar het Turkse liedje, bleven de baby’s gemiddeld negen minuten kalm. Voor een gewoon gesprek was dit ongeveer de helft van de tijd, het maakte hierbij niet uit of het babypraat was of niet. Het gebrek aan een significant verschil tussen de twee soorten gesprekken kwam als een verrassing,’ zegt hoofdonderzoekster Mariève Corbeil. Een gelijkwaardig experiment met een liedje in de moedertaal van de baby’s (Frans), liet hetzelfde effect zien.

Apart van het bevestigen van de eeuwenoude functie van het wiegelied, geloven de wetenschappers dat hun onderzoek kan helpen bij het aanleren van een nieuwe opvoedstrategie voor moeders die het moeilijk hebben. ‘Al zorgen signalen van stress bij baby’s meestal voor troostende oplossingen van de ouders, kan het ook frustatie en boosheid bij sommige ouders met een verhoogd risico opwekken. Dat kan leiden tot ongevoelige reacties en in het ergste geval verwaarlozing of mishandeling van de baby. Ouders die een hoger risico lopen, kunnen worden gestimuleerd om muziek aan hun baby’s te laten horen, of nog beter, het zelf te zingen,’ concludeert Peretz.




donderdag 5 november 2015

Laten we Zwangerschappen Personaliseren

Met de snelheid van een achtbaan vlieg ik door de weken heen. Met als resultaat dat ik de 30 weken zwangerschap heb bereikt. Gisteren had ik een groei echo en dus een kans om hem weer even te zien. Hij blijkt voor te lopen qua groei. Of ja, eigenlijk qua geschat gewicht. Niets nieuws onder de zon overigens voor mij, want onze dochter en zoon deden hetzelfde. Mijn lichaam produceert graag een stevig exemplaar. En ik zou zeggen dat er – helemaal gezien mijn geschiedenis – een groot kind te verwachten valt. Puur mijn persoonlijke zwangerschap verwachting.

Aangezien onze dochter werd geboren in 2003 en onze zoon in 2009 kan ik jullie melden – uit pure persoonlijke ervaring - dat alle protocollen behoorlijk zijn verscherpt. Daar waar er in 2003 nauwelijks aandacht werd besteed aan de ‘voorlopende’ groei, kreeg ik er in 2009 al meer ‘last’ van. In 2003 bestond er overigens nog niet eens de verplichte medische echo, kun je nagaan. Er zat veel minder medische druk op. Maar goed, terug naar 2009, want toen moest het in de gaten gehouden worden. Ik werd behandeld als randje medische indicatie. Dochter werd overigens uiteindelijk met 41 weken / 1 dag geboren met een gewicht van 3980 gram en zoon met 41 weken dag en een schoon gewicht van 4350 gram. Beide kerngezond. Gewoon thuis bevallen in water.

En dan nu anno 2015. Daar waar we weten dat ik dus ‘zwaardere’ kinderen produceer en ik overigens geen zwangerschapssuiker heb, pas nog met vlag en wimpel voor geslaagd namelijk, zitten we toch weer in de wachtkamer voor een groei echo. We weten al dat hij voorop zal lopen. We zouden ons eerlijk gezegd meer zorgen maken als zou blijken dat hij NIET voorloopt. Want dat zou anders zijn, namelijk abnormaal voor mijn zwangerschappen.

Hij doet het fantastisch, alles ziet er tip top uit. Geweldig! En hij loopt voor! Prima, het gaat naar zoals je bij mij kunt verwachten. We hebben een fijne echoscopiste die ook aangeeft dat alles er heel goed uitziet. Maar toch. Ik moet over 3 weken weer terug komen. Ik vraag waarom. Ja, het moet gewoon omdat hij toch te ‘groot’ is voor zijn leeftijd. Ze wist al van mijn twee andere mooi gevulde baby’s. Als hij nu over 3 weken weer te groot zou zijn, dan word ik mogelijk doorgestuurd. Ik vraag wat er dan gaat gebeuren, niets zegt ze. Alleen maar meer groei echo’s. Zucht. Diepe zucht.

Gelukkig heb ik dit keer gekozen voor een holistische verloskundige en kijken we samen verder dan de protocollen. Ik ben helemaal voor ingrepen – begrijp me zeker niet verkeerd – als dit medisch noodzakelijk is. Maar als dit niet zo is, kunnen we dan alsjeblieft vanaf nu gaan kijken naar iedere zwangere vrouw als individu? Kunnen we zwangerschappen gaan personaliseren? Zoals we dit al doen met alle denkbare producten? Zelfs slippers, kerstballen en dozen chocolade krijgen deze persoonlijke behandeling nog. Zullen we dit dan nu ook bij mensen gaan toepassen? Het zou wel zo fijn zijn. We dromen nog altijd van een gezin met 4 kinderen, mocht het uit gaan komen, dan zou ik dus graag bij mijn vierde ervaren dat de protocollen niet zijn verdwenen, maar dat er ook serieus wordt gekeken naar mijn eigen gepersonaliseerde zwangerschap!

donderdag 29 oktober 2015

Echo Voorspelt Wanneer je Baby Wordt Geboren

Nu zijn we er nog aan gewend om een periode van vijf weken aan te houden waarin we kunnen bevallen. Mijn eigen mogelijke ‘beval periode’ is van 20 december 2015 t/m 24 januari 2016. Dat is nogal een behoorlijk lange tijd. Van kerstkindje tot net na het vuurwerk van het nieuwe jaar of zelfs eind januari pas. Het kan allemaal. Ik vind de spanning wel wat hebben, maar het is ook pittig dat het vanaf dan ieder moment kan gebeuren. Je bent toch extra gespannen, terwijl het ook nog weken kan duren. Volgens een nieuwe studie kan een relatief simpele, pijnloze echo ervoor zorgen dat er tot één week nauwkeurig voorspelt kan worden wanneer je gaat bevallen.  

Door middel van een vaginale echo kan de baarmoederhals worden opgemeten. De baarmoederhals (cervix) is de ingang aan het begin van de baarmoeder. Deze opent zich om ruimte te maken voor de bevalling van de baby. Volgens de resultaten van het onderzoek kan de cervix onthullen of de bevalling zeer waarschijnlijk binnen één week gaat plaatsvinden. De methode is veilig en vrouwen krijgen al regelmatig echo’s gedurende hun zwangerschap. ‘Dit is iets wat gemakkelijk morgen al kan worden geïmplementeerd als mensen het willen,’ zegt onderzoeker Vincenzo Berghella.
  
De huidige baarmoederhals controles, waarbij de verloskundige of gynaecoloog handmatig voelt hoe de lengte en zachtheid van de cervix ervoor staat, is meestal niet erg betrouwbaar. Maar andere studies hebben aangetoond dat vrouwen met een korte baarmoederhals (minder dan 2,5 centimeter) een hoog risico liepen op vroeggeboorte. Hierdoor vroegen de wetenschappers van deze studie zich af of dezelfde soort scans mogelijk konden voorspellen hoe lang een ongecompliceerde zwangerschap nog zou duren. Om deze vraag te beantwoorden werd er naar vijf studies gekeken waar wetenschappers gebruik maakten van echo’s om de lengte van de baarmoederhals te bepalen van in totaal 735 zwangere vrouwen.

Van de vrouwen waarbij de cervix langer was dan 3 cm, beviel minder dan 50% binnen één week. In tegenstelling tot vrouwen waarbij deze minder dan 1 cm lang was, bij hen begon de bevalling bij 85% binnen één week. ‘De veranderingen in de baarmoederhals beginnen intern, niet extern. Daarom zijn handmatige onderzoeken geen goede maatstaf om de bevalling te voorspellen. Omdat de veranderingen aan de binnenkant aan het gebeuren zijn, kunnen artsen dat niet goed beoordelen van de buitenkant. Maar de vaginale echo onthult de vorm van de gehele baarmoederhals, waardoor zichtbaar wordt of het gehele proces al is gestart,’ geeft Berghella aan.
  
Soms hebben vrouwen een medische conditie waarbij hun baby snel geboren moet worden, maar niet noodzakelijk meteen. In dergelijke situaties kunnen artsen nu een afwachtend beleid aannemen, als ze tijdens de vaginale echo zien dat de vrouw al snel natuurlijk gaat bevallen. Maar mocht de bevalling nog lang op zich laten wachten, dan is inleiden wellicht toch beter. ‘Als haar baarmoederhals kort is, kun je zeggen; ‘Je kunt nog wel even wachten, je bevalling gaat zeer waarschijnlijk snel beginnen,’ concludeert Berghella.


donderdag 22 oktober 2015

Hoe Behoud Je een Goede Relatie na Komst Baby?

Het krijgen van een baby is intens op alle vlakken. Ook op relatievlak. Een gezonde relatie is een fijne basis om vanuit te gaan als je samen een kind gaat opvoeden. Volgens een nieuw onderzoek is slechts één woord het hoofdingrediënt voor een betere relatie: dankbaarheid. ‘We vonden dat het gevoel dat je aanwezigheid wordt gewaardeerd en geloven dat je partner je waardevol vindt, direct beïnvloedt hoe je over je relatie nadenkt. Ook zegt het iets over hoe toegewijd je bent en je vertrouwen of de relatie zal slagen op de lange termijn,’ zegt onderzoeker Ted Futris.
 
Voor de studie werden 468 getrouwde koppels ondervraagd over hun financiële situatie, eisen / terugtrekken communicatie en uitingen van waardering naar hun partners toe. De uitkomsten suggereren dat de expressie van waardering naar elkaar toe, de meest consistente en significante voorspeller is voor de kwaliteit van de relatie. ‘Het laat duidelijk zien hoeveel kracht de woorden ‘dank je wel’ bevatten. Zelfs al ervaren koppels stress en moeilijkheden op andere vlakken, dan kan dankbaarheid er nog voor zorgen dat hun relatie positief blijft,’ geeft hoofdonderzoeker Allen Barton aan.

Uit de resultaten blijkt ook dat hoe meer dankbaarheid naar elkaar wordt geuit, mannen en vrouwen minder vatbaar zijn voor een echtscheiding. En het biedt bescherming voor de toewijding van vrouwen in de relatie om de negatieve effecten van een slechte communicatie gedurende conflicten te minimaliseren. Er werd gekeken naar dankbaarheid op het niveau dat individuen zich gewaardeerd voelden door hun partners. En of er erkenning plaatsvond als ze iets aardigs deden voor hun partner. ‘Wanneer koppels in een negatief conflict patroon zitten, zoals eisen / terugtrekken, dan kunnen uitingen van dankbaarheid en waardering ervoor zorgen dat de negativiteit wordt doorbroken of een buffer creëren om zo toch stabiliteit in de relatie te kunnen bewaren,’ zegt Futris.

De bevindingen van de studie bevestigen eerdere onderzoeken over dat eisen / terugtrekken communicatie zorgt voor een negatieve invloed op huwelijken. ‘Eisen / terugtrekken communicatie vindt plaats wanneer een partner de neiging heeft om eisen te stellen, te zeuren of kritiek te uiten. Terwijl de ander reageert door zich terug te trekken of de confrontatie te vermijden,’ zegt Barton. ‘Alhoewel vrouw eisen / man terugtrekken interacties vaker voor lijken te komen in koppels, blijkt in onze studie dat financiële stress kan worden geassocieerd met een lagere relatie uitkomst. Doordat het effect heeft op het vergroten van de totale hoeveelheid van beide partners om eisen te stellen / zich terug te trekken in hun interacties met elkaar.’

Aangeven hoe fijn je het vindt als je partner je helpt met de baby en je partner die aangeeft dat hij zo blij is met jou en alles wat je doet, kan dus een diep positief effect hebben op jullie relatie. ‘Alle koppels hebben meningsverschillen en discussiëren. En als ze gestresst zijn, is de kans groter dat er meer discussies ontstaan. Wat goede huwelijken anders maakt, is niet de hoeveelheid aan ruzies. Maar hoe ze ruzie maken en hoe ze elkaar behandelen op een dagelijkse basis,’ concludeert Futris.