Vast Voedsel - Als het Anders Loopt

Bij onze dochter ging alles volgens het boekje rondom vast voedsel. Met zes maanden kreeg ze haar eerste eten aangeboden en ze vond het meteen lekker. Eigenlijk ging het heel geleidelijk aan, maar wel altijd in een stijgende lijn. Ze leerde heel gemakkelijk zelfstandig eten. Ze mocht zoveel als ze kon zelf haar eten proeven, ermee spelen en uitproberen. In de praktijk betekende dit natuurlijk ook wel eens een enorme kliederboel, maar het was zeker haar plezier en het ontdekken waard.

Ze vond inderdaad als eerste fruit lekker (zie ook artikel http://denieuwebaby.blogspot.com/2012/01/combineer-fruit-met-groente.html), maar als ze naast fruit ook bijvoorbeeld broccoli kreeg aangeboden, dan at ze dit ook met smaak op.

Je denkt dan toch ervaring te hebben als je begint met vast voedsel voor je tweede baby, maar nee hoor! Hij dacht heel anders over vast voedsel met zes maanden, hij had er namelijk nog helemaal geen zin in. Hij spuugde alles uit, vond het op zich wel interessant om mee te spelen, maar eten: nee, dat hoefde niet.

In het begin vonden we het nog niet zorgwekkend, hij kreeg nog volop borstvoeding en zag er alles behalve ondervoed uit. Maar toen hij met 10 maanden nog steeds niet wilde eten, maakten we ons toch wel zorgen. Er zou toch niets mis zijn? We bespraken dit met het consultatiebureau, maar gezien zijn goede verdere ontwikkeling en gewicht, zagen ze geen reden tot zorgen.

We lieten het los en toen gebeurde het: in eens van de een op de andere dag, toen hij net één jaar was, begon hij met ETEN! Hij had de smaak te pakken en vanaf toen ging het net zo vloeiend als bij onze dochter. Hij had gewoon zijn eigen tijd gekozen om te gaan eten. Een hele belangrijke les voor ons als ouders.

Terugkijkend zien we ook dat hij het gewoon heel goed deed, zijn ontwikkeling verliep prima en hij dronk volop aan de borst, waardoor ook zijn gewicht prima bleef. We hadden er toen wat meer vertrouwen in moeten hebben, hij was gewoon nog niet klaar om op de 'vastgestelde' zes maanden te beginnen met vast voedsel. Hij wist zelf wat het beste voor hem was.

Ieder kind is zo anders en het leren (her)kennen van hun eigen behoeftes en karakter is één van de mooiste dingen die je als ouder mag beleven. Jij leert je baby enorm veel en als je het toelaat, dan gaat je baby ook jou een heleboel kostbare levenslessen meegeven.





Reacties