Angst Tijdens Bevalling – Ervaring

Afgelopen woensdag hebben we het gehad over de invloed van angst op een bevalling (http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/07/angst-kan-bevalling-verlengen-en.html). Tijdens mijn eerste zwangerschap keek ik uit naar de bevalling. Ik wist al in mijn eerste trimester zeker dat ik in water wilde bevallen en had een soort gerustheid over de naderende geboorte.

Al vanaf de 37e week had ik flinke voorweeën, wat uiteindelijk resulteerde in 3 cm ontsluiting zonder dat de bevalling ‘officieel’ was begonnen. Al dat voorwerk zorgde ervoor dat mijn bevalling meteen begon met een weeënstorm. Het overviel me zodanig dat mijn eerste periode van de bevalling bestond uit behoorlijke angst. Ik schrok van de hevigheid en frequentie van de weeën en kon mijn rust niet vinden. Mijn partner zette het bevallingsbad op en vulde het met water. Op dat moment verkeerde ik nog in een intense vorm van paniek. Al hyperventilerend liep ik rond in huis, op zoek naar verlichting.

Toen het bad nog maar half was gevuld, zat ik er al in. Vanaf dat moment veranderde mijn bevalling compleet. Ik werd weer rustig en voelde de angst uit me wegebben. Het warme water bracht me pijnverlichting, precies daar waar ik het nodig had. Al mijn gespannen spieren voelde weer soepel aan. Ik kon zelfs weer lachen. Op dat moment voelde ik me zo gelukkig, ik wist dat ik deze bevalling helemaal zelf kon gaan doen.

De angst die ik ervaarde voordat ik het bad instapte, was zo groot dat het mijn hele bevalling negatief beïnvloedde. Ik voelde me toen verschrikkelijk. Ik kon de pijn niet aan, zowel lichamelijk als psychisch niet. Angst kan zeker een grote rol spelen tijdens de bevalling, dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden. Gelukkig kan angst nog tijdens een bevalling worden omgebogen tot kracht. Voor mij bracht het water de ommekeer, maar wellicht is het voor een andere bevallende vrouw iets anders waardoor ze haar natuurkracht weer hervindt.

Angst hoeft dus zeker niet het einde te betekenen van een mooie bevalling, het kan ook het begin zijn van een aanstaande ommekeer. Ik kan nu in alle eerlijkheid zeggen dat mijn eerste bevalling tot de allermooiste momenten van mijn leven behoort. Zo verbonden zijn met de basis van het ‘zijn’, enerzijds zo wonderlijk en anderzijds zo gewoon. Zonder angst en vol kracht een leven ter wereld brengen.

Reacties