Baby’s Begrijpen Intentie van Woorden

Baby’s kunnen nog niet praten. Ook zijn er genoeg woorden die ze waarschijnlijk nog nooit hebben gehoord. Maar kunnen baby’s toch onze taal al begrijpen? Athena Vouloumanos en haar collega’s wilden graag het antwoord op deze vraag weten.

Ze lieten baby’s van 12 maanden oud naar verschillende scenario’s kijken. De baby’s kregen een toneelstuk voorgeschoteld opgevoerd door volwassen acteurs. Het was een simpele uitvoering: Een volwassene acteur – de zender – probeerde een ring te leggen op een plastic trechter. Het lukt haar echter niet. Maar er is nog een andere volwassene aanwezig – de ontvanger. Misschien kan hij helpen. Hij heeft niet gezien wat de zender aan het doen was en weet dus ook niet wat ze wilt. De zender richt zich tot hem en zegt iets. Wat gebeurt er hierna? Wat zouden de baby’s verwachten dat de ontvanger gaat doen?

De onderzoekers dachten als volgt. Als de baby’s begrijpen dat taal wordt gebruikt om intenties duidelijk te maken, dan zullen ze verwachten dat de ontvanger gaat helpen om de ring op de trechter te leggen. Als het verhaal eindigt met de verwachte uitkomst – een behulpzame ontvanger – dan zullen de baby’s niet verrast reageren. Maar als de show eindigt met een onverwachte uitkomst – een ontvanger die niet wilt helpen – dan zullen de baby’s extra lang staren. Dan zijn ze langer bezig met het beoordelen van de ontstane, onverwachte situatie.

De wetenschappers lieten de baby’s meerdere versies van de show zien en ze kwamen erachter dat hoe het verhaal eindigde uitmaakte voor de baby’s. Ze keken langer als de scène eindigde met een ontvanger die weigerde de zender te helpen. Begrepen de baby’s dan echt de intentie van de taal? Al begrepen ze de woorden nog niet? De onderzoekers wilden zeker weten dat het om de woorden ging die de baby’s begrepen. Daarom was er een versie van de show waarin de zender helemaal niet sprak, maar alleen hoestte naar de ontvanger. Baby’s die naar die show keken, verwachtten niet dat de ontvanger ging helpen.

Ook was er geen situatie waarin de baby’s de woorden al begrepen. Bij de versie waarin de zender sprak, was haar tekst niet in het Engels (baby’s moedertaal). De baby’s konden dus niet weten wat de zender wilde duidelijk maken puur door de woorden te begrijpen. Ze moeten de intentie van haar hebben leren begrijpen door te kijken naar het hele toneelstuk. En dan hebben aangenomen dat haar tekst iets betekende in de trant van ‘Help me even om de ring op de trechter te plaatsen’. Volgens dit onderzoek lijken baby’s echt te begrijpen dat taal wordt gebruikt om intenties duidelijk te maken.




Referentie
1. A. Vouloumanos, K.H. Onishi and A. Pogue. 2012.  Twelve-month-old infants recognize that speech can communicate unobservable intentions. Doi: 10.1073/pnas.1121057109.

Reacties