Effect Echo op Moeder-Foetus Band – Ervaring

Mijn eerste 12 weken echo kan ik me nog zeer helder voor de geest halen, al is het inmiddels bijna 10 jaar geleden. De echo waarop we ons mini-mensje konden bewonderen, bracht een nieuw besef: ‘We worden echt ouders!’. Met de foto’s van die eerste echo maakten we onze kerstkaart in 2002. Zo hebben we onze zwangerschap aan iedereen kenbaar gemaakt. De 12 weken echo zorgde voor de eerste stroom met moedergevoelens.

Nu moet ik zeggen dat de tweede echo – in tegenstelling tot de uitkomsten van het onderzoek van afgelopen vrijdag http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/09/effect-van-2d-en-3d-echos-op-moeder.html – wel mijn moeder-foetus band verder vergrootte. Het nieuws dat we een prachtige, gezonde dochter verwachten, vervulde me met dankbaarheid. Het was opnieuw een intens mooi moment, waar de relatie verder opbloeide.

Bij onze zoon gebeurde weer hetzelfde. Al was het de tweede keer, het voelde allemaal weer als nieuw. Na vijf jaar was er een heleboel veranderd. En we waren natuurlijk al helemaal uit de babytijd met onze dochter. De 12 weken echo was prachtig. Hij lag zo rustig in de baarmoeder, net alsof hij aan het relaxen was. Het voelde allemaal zo vredig en verhelderend: ons tweede kindje was echt onderweg.

Opnieuw vond ik de 20 weken echo een enorme mijlpaal. Na één seconde werd al duidelijk dat we dit keer een baby van het mannelijke geslacht mochten begroeten. Al hadden we het niet willen weten, er was geen ontkomen aan geweest. Zijn mannelijkheid kwam overduidelijk in beeld. De echo’s legden bij beide kinderen de basis voor onze diepe band. Natuurlijk was onze band er ook geweest zonder de echo’s, maar toch boden ze me iets extra’s. Een duidelijk besef van het wonder dat in mijn baarmoeder leefde en groeide. Na de echo’s gingen de zwangerschappen nog meer in me leven. Letterlijk en figuurlijk.

Reacties