Heb Je een Geslachtsvoorkeur?

Afgelopen maandag heb ik met verbazing gekeken naar de documentaire ‘Eight boys and wanting a girl’ op TLC. Tijdens het programma vertellen vier vrouwen hun verhaal: Michelle, zwanger van haar vijfde kind en hoopt dat dit eindelijk haar gewenste meisje wordt; Wendy, die na acht jongens nog steeds voor een meisje probeert te gaan; Nicola die na vier jongens met de PGD* (preïmplantatie genetische diagnostiek) methode een tweeling meisje op de wereld heeft gezet en Alison die bezig is met haar tweede ronde PGD om na vier zonen nu toch echt een dochter te krijgen.



Bovenstaande video toont een stukje van de documentaire met Michelle. Zij bleek eigenlijk maar één kind gewild te hebben; een meisje. Omdat dat meisje niet kwam, heeft ze inmiddels vier zonen en blijft ze proberen voor de gewenste dochter. De vrouwen nemen het allemaal behoorlijk extreem op met uitspraken als: ‘Het niet krijgen van een meisje is hetzelfde als niet vruchtbaar zijn.’ Vraag je je af waarom de mannen van deze vrouwen alleen zonen krijgen? Lees dan dit blog voor een mogelijke wetenschappelijke verklaring.
 
De wens van de vrouwen is zo groot dat ze het zelf zien als een zwaar psychisch probleem ‘geslacht teleurstelling’ genaamd. Als Michelle tijdens haar 20 weken echo er achter komt dat ze een vijfde, gezonde zoon verwachten, lijkt het meer alsof ze net te horen heeft gekregen dat er iets vreselijks is gebeurd. Ze is niet meer aanspreekbaar en huilt aan één stuk door. De echoscopiste probeert haar reactie nog te verminderen, maar het mag absoluut niet baten. Daarna zien we haar twee maanden later en blijkt ze er nog steeds niet overheen.  
 
Het viel me op dat alle vrouwen zeer duidelijke verwachtingen hebben van het krijgen van een dochter. En wat ze allemaal met hun dochters kunnen doen. Wat uiteraard met hun zonen niet mogelijk is. Onze dochter houdt van klimmen, ‘vechten’, springen; kortom alles wat energiek is. Ze moest nooit wat van poppen of verzorging hebben. Ze kan tegenwoordig trouwens soms even met haar uiterlijk bezig zijn. Maar lang duurt dat niet. Onze zoon is dol op poppen, verzorging en knuffelen. Daarnaast vindt hij het – net als zijn zus - leuk om te klimmen, ‘vechten’ en energiek te doen. Maar het zijn zeker niet zijn belangrijkste bezigheden.

Onze kinderen passen in ieder geval niet in de standaard verwachtingen van hoe dochters en zonen zich ‘horen’ te gedragen. Ik denk niet dat ons meisje de dochter zou zijn waarop de vrouwen zaten te wachten. En van onze zoon zouden ze waarschijnlijk niet inzien, dat hij zoveel mooie en gevoelige trekjes heeft. Gewoon omdat dat niet past bij hun beeld van de twee geslachten. Ik kan me niet voorstellen dat al hun zonen precies hetzelfde zijn. Gewoon omdat ze jongens zijn. En ook niet dat de meisjes waarop ze hopen, ooit aan hun (onmogelijke) eisen kunnen voldoen.


* PGD: In de meeste landen is de PGD methode alleen toegestaan als er een groot risico is op het krijgen van een kindje met een afwijking, maar in sommige landen mag het ook worden ingezet bij geslachtsvoorkeur. Bij deze vorm van PGD wordt een cel van de embryo dat door ivf is verkregen, getest op geslacht en als de embryo het juiste geslacht heeft en gezond is, wordt deze in de baarmoeder geplaatst.  

Reacties

  1. Wat erg zeg. Voor de jongens, en de meisjes die misschien nog komen. Een voorkeur is tot daar an toe. Ik had ook een voorkeur tijdens mijn eerste zwangerschap. Maar toen mijn dochter er eenmaal was realiseerde ik me dat een jongen precies hetzelfde was geweest, gevoelsmatig. Inmiddels heb ik geen voorkeur meer.
    Dit vind ik echt ziekelijk, maanden van streek omdat je een jongen krijgt, bah. Ik heb nu al medelijden met die arme jochies.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had zelf een lichte voorkeur tijdens mijn twee zwangerschappen. Nu ik zowel een dochter als een zoon heb, weet ik dat geslacht zo weinig zegt over het mogelijke karakter van de baby. Nu heb ik ook geen voorkeur meer. Inmiddels besef ik dat het gaat om persoonlijkheden en niet om geslachten.

      Verwijderen
    2. heb zelf 5 jongens en geen meisje en ja wil nog steeds gaan voor een meisje en ja ik heb depressies gehad en ja ik ben een goede moeder alle ge moet ni iemand veroordelen als ge ni begrijpt waar je het over hebt
      enig idee hoe zwaar dat moet zijn emotioneel? om nog maar te zwijgen van het werk dat het met zich meebrengt .

      Verwijderen
    3. heb jij uw hormonen dan zo goed onder controle???

      Verwijderen
    4. Zo'n wens kan heel diep zitten. En vaak is het inderdaad zo dat als je het zelf niet hebt meegemaakt, het heel moeilijk is om op de juiste manier te kunnen oordelen over de situatie van een ander. Ik begrijp heel goed wat je wilt zeggen. Bedankt voor je bijdragen en hopelijk mag je wens nog in vervulling gaan!

      Verwijderen
  2. Iets van voorkeur is niet gek. Veel vrouwen zien zichzelf later lekker shoppen samen en een dochter hebben is toch anders dan een schoondochter als het om kleinkinderen gaat. Ik snap ook wel dat ze liever "meiden dingen" gaan doen tijdens het spelen met hun kinderen, in plaats van voetballen. En dat terwijl meiden ook "tomboys" kunnen zijn (ikzelf bijvoorbeeld) en jongens inderdaad ook gevoelig.
    Maar voor de 5e keer zwanger willen worden om een dochter te krijgen, terwijl je eigenlijk 1 kindje had gewild lijkt me echt niet gezond. Zo'n moeder heeft veel te hoge verwachtingen van het hebben van een dochter.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. hmm dat was niet bedoeld als losse reactie, sorry.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen