Baby's Horen Zelf Geboortedag te Kiezen – Ervaring

Vrijdag hebben we een onderzoek besproken over het verband tussen het aantal weken waarop een baby wordt geboren en het risico op speciaal onderwijs later in het leven: http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/10/leeftijd-baby-bij-geboorte-verhoogt.html. Deze bevindingen zijn belangrijk voor de mogelijke beslissing van vervroegd inleiden of geplande keizersnedes. Helemaal als er geen sprake is van medische noodzaak.

Mijn eigen kinderen zijn spontaan geboren met 41 weken. In 2003 kwam onze dochter ter wereld. Pas vanaf het moment dat ik week 41 had bereikt, volgde er een bespreking met de verloskundige over de eventuele volgende stappen. Het beleid was duidelijk, vanaf week 42 werd er in ieder geval ingeleid. Gelukkig werd ze één dag later al geboren en waren verdere gesprekken niet meer nodig.

Bij onze zoon in 2009 leek het beleid van de verloskundigen aangepast. Vanaf week 39 (!) werd er al aandacht besteed aan mogelijke inleiding en wat de verdere mogelijkheden waren. Ik was stom verbaasd. En om eerlijk te zijn: ook gewoon kwaad. Mag mijn kind in zijn eigen tijd komen? Zolang er geen medische noodzaak was, zag ik geen enkele reden voor inleiden. De verloskundige probeerde nog even haar ‘zorgen’ te benadrukken: ‘Ja maar, je hebt zo’n dikke buik en bekkeninstabiliteit. En dadelijk wordt hij ‘te groot’.’

Ik kon het gesprek nog aardig de andere richting opsturen. Dit duurde helaas maar kort. Want de volgende afspraak gingen we gewoon weer verder waar we waren gebleven. Ik was tenslotte al weer één week verder zonder te zijn bevallen! Het was een zeer onprettig gesprek met een dwingende toon. Voor mij was het echter zo klaar als een klontje: aan mijn lijf geen polonaise. Alleen als er echt (!) een medische indicatie voor was. Ik dacht toen al dat dit zogenaamde ‘onschadelijke’ inleiden - oftewel geboorte op afspraak – nooit zonder gevolgen kon blijven. In ieder geval voor het kind, maar vast ook voor de aanstaande moeder. Zonder (onnodige) medische ingrepen is onze zoon uiteindelijk thuis geboren met 41 weken en 2 dagen.

Kinderen komen ter wereld op het moment dat zij er klaar voor zijn. Dit is niet een willekeurige beslissing. Op het moment dat de geboorte begint, is het gehele proces van ontwikkeling afgerond. Dan zijn de baby’s volledig klaar om te komen. Naast het onderzoek van afgelopen vrijdag, gaf ook dit grote onderzoek aan dat inleiden zonder medische noodzaak schadelijk kan zijn: http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/09/onnodig-inleiden-bevalling-vergroot.html.

Ik vind dat we veel zorgvuldiger moeten omgaan met een zwangerschap beëindigen in onze tijd. Net één extra week in de baarmoeder kan volgens het onderzoek mogelijk het verschil betekenen tussen een gewone schoolgang of speciaal onderwijs. Laten we onze baby’s – zolang er geen serieuze medische indicatie is – zelf bepalen wanneer ze komen. Ze hebben er heus hun redenen voor om ons te laten wachten.  

Reacties

  1. Helemaal mee eens. Mijn verloskundige had gelukkig wel de juiste instelling. Inleiden alleen als het medisch noodzakelijk is. Er zou pas sprake van zijn als ik twee weken overtijd zou zijn. Onze zoon besloot dat het al eerder tijd was en kwam met 39 weken en één dag. Helemaal gezond.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn Brenda dat je verloskundige er zo over dacht! Heerlijk dat je zoon op zijn eigen tijd mocht komen :)

      Verwijderen
  2. Helemaal mee eens. Mijn oudste dochter kwam met 40 weken en 2 dagen, keurig op tijd naar mijn mening. De tweede werd op mijn verzoek ingepland voor een keizersnede, maar dan wel op de uitgerekende datum. Ze vond het al eerder tijd om geboren te worden en dus met 39 weken en 5 dagen. Wederom keurig op tijd. Te vroeg inleiden is alleen maar verwarrend. Zie ook het boek 'oei ik groei'. Altijd rekenen vanaf de uitgerekende datum en niet de daadwerkelijke leeftijd van je kindje. Lekker je baby zelf laten kiezen dus, voor zover verantwoord natuurlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je reactie! Bijzonder dat ook jouw kinderen rond dezelfde tijd zijn gekomen. Ik denk alleen dat ook vanaf week 40 er zeer zorgvuldig moet worden omgegaan met inleiden en keizersnedes. Alleen als het echt noodzakelijk is, dan zou het een optie moeten zijn.

      Verwijderen
  3. TOP dat dit nu geschreven wordt.
    De druk van de professionals en protocollen zijn meest hinderlijk. Het maakt vrouwen onzeker en bang, wat het spontane begin van de bevalling verhindert door oxytocine inhibitie. Het vertrouwen is weg. Ook het inleiden zelf is een pertinente ontkenning van wat het fysiologische verloop van een zwangerschap en het begin van de bevalling moet zijn.

    Ik schreef naar aanleinding van dit stuk een blog met een literatuur lijst; http://happybirthnederland.blogspot.nl/

    De medische wetenschappen achten het kunstmatig toedienen van het aanvankelijk natuurlijk verkregen oxytocine (pitruitrine) en nu het synthetische oxytocine voor en tijdens bevallingen al generaties ongevaarlijk, zonder dat langdurige effecten zijn onderzocht. Bewezen is dat het toedienen van synthetische oxytocine aan de moeder tijdens de bevalling directe negatieve invloed heeft op het sociale gedrag (zoekgedrag) van haar nieuwgeborene na de bevalling (Olza Fernández, et al., 2012). Mogelijk treedt bij een percentage van de kinderen die blootgesteld worden aan oxytocine een blokkade op van het feedbacksysteem met lange- termijn effecten.

    Dus zuinig zijn met synthetische oxytocine en werken aan een fysiologische begin van de bevalling.

    Door in te spelen op de fysiologische cyclus die vrouwen en hun partners doorlopen gedurende de zwangerschap, is veel kwaad en ingrijpen te voorkomen. Al een eenvoudige Zweedse massage verbetert of brengt de oxytocine uitstoot op gang. Wat zou het mooi zijn als daar gebruik van gemaakt wordt, in plaats van te vroeg te gaan strippen en de druk opvoeren, dat beiden onbewust het vertrouwen van vrouwen in een spontaan begin aantast.

    Tine Oudshoorn, vroedvrouw.

    Literatuur
    Olza Fernández, I., Marín Gabriel, M, Malalana Martínez A., Fernández-Cañadas Morillo A, López Sánchez, F., Costarelli, V. (2012). Newborn feeding behaviour depressed by intrapartum oxytocin: a pilot study. Acta Pædiatrica, 101(7), 749-754.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi omschreven Tine! Ik ben het volledig met je eens. Ik heb ook je log gelezen en het geeft me weer hoop voor de toekomst. Op naar een ander beleid waarbij moeder en kind de tijd krijgen om toe te werken naar een natuurlijke, ongeplande bevalling :)

      Verwijderen

Een reactie plaatsen