Welke Gezinsgrootte Past bij Jou?

Het is een vraag die me de laatste tijd veel bezig houdt: Hoeveel kinderen passen er nog bij in ons gezin? We bestaan momenteel uit vier; ik, mijn partner, onze dochter van negen en onze zoon van drie. In mijn hart voel ik nog veel ruimte voor gezinsuitbreiding. Ik droom van een gezin met vier kinderen. Deze droom koester ik al vele jaren.

Maar hoe zit het met de praktijk? Soms heb ik nu al wel eens het gevoel aan mijn maximale energie te zitten. Of zelfs in de min te staan. Zou ik de droom los kunnen laten en tevreden zijn met ‘maar’ twee kinderen? Geef ik mezelf dan de ruimte die ik nodig heb?

Het blijven moeilijke vragen. Nu onze zoon begin volgend jaar naar school gaat, komt er sowieso weer wat vrijheid voor me bij. Geniet ik van de ruimte of vul ik deze meteen weer op met een zwangerschap? Ik ben 33 en heb dus inmiddels niet meer het gevoel van eeuwige vruchtbaarheid. Toen ik moeder werd op mijn 23e leek dit wel zo. Maar goed, ook mijn vruchtbare jaren beginnen te tellen.

Volgens mijn gevoel ben ik bedoeld om moeder van een relatief groot gezin te worden. Maar mijn verstand roept me regelmatig terug uit mijn mooie fantasie. In tegenstelling tot mijn kinderen, heb ik helaas geen onbeperkte energie. Welke gezinsgrootte spreekt jou het meeste aan? En bepaal je dit vooral met rationele gedachten? Of toch meer op gevoel?



Reacties

  1. Ik heb nooit echt een kinderwens gehad, maar toen ik het min of meer rationele besluit nam het te gaan proberen, omdat ik het vast wel leuk ging vinden, en ik toch moeder werd, vond ik het helemaal fantastisch. Van zo'n kind wilde ik er nog wel 10! Helaas werd ze op haar 1e verjaardag erg ziek. Gelukkig kwam ze er bovenop, maar toen voelde ik me inmiddels zo kwetsbaar dat ik geen tweede kind meer wilde.

    8 jaar later werd ik bijna veertig en begon mijn biologische klok echt te tikken. Wat nu? Dochter was al redelijk zelfstandig, ging naar school, sliep lekker uit in het weekend: wilde ik dat allemaal opgeven om me weer opnieuw te begeven in de periode van borstvoeding en luiers? De beslissing was wederom een rationele: ja, dat wil ik. Ik wil het in elk geval proberen. Het lukte gelukkig snel en ik kreeg een zoon. Het was ontzettend zwaar, want hij was een slechte slaper en ik was geen 20 meer, maar wat genoten we ook weer van zo'n kleintje in huis. Nu ben ik 41 en heb ik twee kinderen, en ben ik "klaar". Twee rationele beslissingen, maar de twee beste die ik ooit gedaan heb!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bijzonder Jasmijn om vanuit rationale gedachten het besluit tot gezinsuitbreiding te nemen! Hier ook een redelijk ruim leeftijdsverschil met bijna zes jaar, dus herken zeker het wennen aan alles weer ;)

      Heerlijk dat je nu ook echt het gevoel hebt dat je gezin compleet is. Dat gevoel heb ik dus nog niet, maar hoop het zeker ooit te krijgen ;)

      Verwijderen
  2. De ene keer wil ik er 10, de andere keer zijn deze 2 me teveel. Maar meestal overheerst toch wel het gevoel van een kindje erbij, in de toekomst. Met de derde op komst, betekend dat voor ons over een aantal jaar een vierde. Mits dit financieel en praktisch gezien haalbaar is, ons huis zal met 3 kinderen vol zijn dus moet het wel mogelijk zijn groter te gaan wonen.
    Mijn leeftijd vind ik geen belemmering. Ik ben inmiddels ook 33 maar ik vind niet dat ik er binnenkort te oud voor word. Het zwanger worden en zwanger zijn gaat ons makkelijk af. Dus ook daar voorzie ik niet gelijk problemen. En omdat ik thuisblijfmoeder ben zijn gebroken nachten ook niet zo heel erg omdat het vrij makkelijk is smiddags even te gaan liggen.
    Maar misschien is 3 ook wel genoeg. Ik weet het niet. Veel hangt ook af van je partner. Als hij liever geen kindje meer wil, of juist heel graag wel, dan telt dat natuurlijk ook mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, 10 heb ik er nog nooit gewild, zelfs niet op mijn grootste roze wolk haha ;)

      Heerlijk dat jullie derde op komst is! Hoe ver ben je?

      Mijn partner zou in ieder geval nog graag een kindje aan ons gezin toevoegen. En misschien daarna nog eentje, maar dat weet hij nog niet zeker. We zitten gelukkig ongeveer op dezelfde lijn mbt onze gedachten over de grootte van ons gezin.

      Verwijderen
    2. Nee, 10 worden het er ook niet hoor. Dat redt ik dan (waarschijnlijk) weer niet met mijn leeftijd, ook al omdat ik eigenlijk al mijn kinderen minimaal 2 jaar ongestoorde borstvoeding gun, wat door een zwangerschap nogal verstoord word. Dat gaat met deze ongeplande zwangerschap de mist in, ik ben inmiddels halverwege en de jongste is pas anderhalf. Dat de melk zo goed als opgedroogd is lijkt haar echter niet te deren.
      Ook vind ik, rationeel gezien, 10 echt veel te veel. Hoewel mijn man er best voor open zou staan.

      Verwijderen
    3. Jammer dat je moedermelk nu zo verminderd is. Wel fijn dat je jongste hier zo goed mee om kan gaan! Dat hadden mijn kinderen waarschijnlijk iets minder gemakkelijk opgenomen met 1,5 ;)

      Ik gun je een heerlijk verder verloop van je zwangerschap! Ik kan me zo voorstellen dat mijn logjes je nu extra aanspreken :)

      Verwijderen
  3. Vanaf heel jong wilde ik een groot gezin. Ik heb zelfs een poosje met het idee gelopen om moeder van zo'n gezinsvervangend tehuis te worden, ergens in de bossen. Daar heb ik de verkeerde man voor getrouwd en bovendien ben ik niet zo'n ster in het huishouden. Natuurlijk is het rationeel verantwoord om twee kinderen te nemen, in verband met de overbevolking en zo. Maar toch: emotioneel wilde ik een groot gezin in een tijd dat het echt 'not done' was om een derde te nemen. Ik wilde er eigenlijk zes, maar ik heb er vier gekregen.Ik heb de diepe overtuiging dat het goed is om kinderen te krijgen, hoe dan ook. Dat hele rationele werkt niet in verband met kinderen vind ik. Een vriendin van mij heeft 13 kinderen gekregen en ze zegt altijd dat toen de dertiende geboren was, ze wist dat deze er nog bij hoorde om het compleet te maken. Hoewel ze eigenlijk geen voorbehoedsmiddelen is gaan gebruiken en ze pas 35 was, heeft ze nooit meer een viertiende gekregen en dat wist ze al toen de dertiende geboren werd........

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh prachtig dat je vier kinderen hebt mogen krijgen Janneke. Het doet zoveel met me, alleen al de tekst 'vier kinderen' kan me boeien. En als ik een gezin zie met vier kinderen, dan voelt dit als thuiskomen. Ja, de gevoelens gaan echt diep.

      Prachtige ervaring van je vriendin. Zo mooi!


      Verwijderen
  4. Vroeger wilde ik graag vier kinderen. En jong moeder worden. Dit is anders gelopen. Ik werd moeder toen ik (al) 32 was. Twee jaar later kwam de 2e. Over de 3e hebben we moeten nadenken. Wordt het niet te druk, past het in huis, redden we het financieel? In onze omgeving is 2 'gebruikelijk'. Toch hebben we alles opzij gezet en geluisterd naar ons hart. Met drie is ons gezin compleet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kijk, daar teken ik voor. Dat ons gezin als compleet aanvoelt. En dat is nu nog niet. Er zit nog een duidelijk opening / leegte.

      Mooi dat ook al is je leven anders gelopen dan gedacht, je nu helemaal bent waar je moet zijn!

      Verwijderen
  5. Luister naar je gevoel. Misschien zit er wel een engetlje op je schouder die graag geboren wil worden. Liefs Janneke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi gezegd Janneke! Ik had na de geboorte van onze tweede al het zeer sterke gevoel dat er nog iemand zat te wachten om bij ons gezin te komen. Dus je reactie raakt me zeker!

      Verwijderen

Een reactie posten