Bevalling Duurt Nu Langer dan 50 Jaar Geleden

Vrouwen doen nu langer over hun bevalling dan 50 jaar geleden het geval was. Dat is de conclusie van een grootschalig Amerikaans onderzoek. De wetenschappers analyseerden gegevens van bijna 140.000 geboortes. Ze vonden dat de eerste fase van geboorte – de ontsluitingsfase - voor eerste moeders was toegenomen met 2,6 uur. Voor vrouwen die al eerder waren bevallen, bleek de geboorte twee uur langer te duren dan in de jaren 60.

De onderzoekers vergeleken data van bijna 40.000 geboortes tussen 1959 en 1966. En daarnaast de gegevens van bijna 100.000 bevallingen die plaatsvonden tussen 2002 en 2008. Baby’s geboren in de 21e eeuw werden gemiddeld vijf dagen eerder geboren en hadden een hoger geboortegewicht dan in de 20e eeuw. De gemiddelde Body Mass Index (BMI) was voor de huidige generatie vrouwen 24,9 in vergelijking met 23 voor de eerdere generatie. Bij geboorte waren de moeders ongeveer vier jaar ouder dan de vrouwen in de jaren 60. ‘Oudere moeders hebben de neiging om langer over hun bevalling te doen dan jongere moeders. Maar als we de leeftijd van de zwangeren meenemen, dan zorgt dit nog niet voor een complete verklaring van de verlenging van de bevallingsduur,’ geeft hoofdonderzoeker Katherine Laughon aan.

Een andere verandering is de toename van het gebruik van de ruggenprik. Voor de huidige generatie wordt deze manier van pijnstilling gebruikt in meer dan de helft van de bevallingen, in vergelijking met maar 4 procent in de jaren 60. Ook wordt er vaker het hormoon oxytocine toegediend, bij 31 procent van de bevallingen in vergelijking met 12 procent voor de vorige generatie vrouwen. Oxytocine wordt gegeven om de bevalling te versnellen en om ervoor te zorgen dat de baarmoeder sneller samentrekt na geboorte om het bloedverlies te minimaliseren. Verder bleek uit de studie dat er in het verleden vaker werd gekozen voor een vaginale knip. Ook werden er vaker gynaecologische instrumenten gebruikt, zoals een zuignap of een tang, om de baby uit het geboortekanaal te krijgen.

Tegenwoordig wordt er juist vaker ingegrepen als de bevalling niet door lijkt te zetten. Dit kan gebeuren als de ontsluiting langzaam verloopt of als de actieve geboorte stopt voor een paar uur. Interventie bestaat dan meestal uit het toedienen van oxytocine of het uitvoeren van een keizersnede. Uit de resultaten bleek dat er nu vier keer meer keizersnedes worden uitgevoerd dan 50 jaar geleden, 12% tegenover 3%. Volgens de onderzoekers zijn mogelijk niet alle factoren die bijdragen aan een langere bevalling tijd meegenomen, maar laten de resultaten wel zien dat er een indicatie is om het huidige geboortebeleid te evalueren. Meer onderzoek is nodig om te bepalen waarom het moderne beleid zorgt voor een verlenging van de bevallingsduur.



Referentie
1. S.K. Laughon, J. Zhang, J. Grewal, R. Sundaram, J. Beaver and U.M. Reddy.
2012. Induction of Labor in a Contemporary Obstetric Cohort. American Journal of Obstetrics and Gynecology, 2012; DOI: 10.1016/j.ajog.2012.03.014.

Reacties

  1. Waarom zou een langere bevalingsduur slecht zijn?
    Ina May Gaskin heeft daar hele duidelijke ideen over: http://www.inamay.com/
    Zij laat vrouwen volledig natuurlijk bevallen en nergens ter wereld worden zulke goede resultaten behaalt. (gezonde moeders en baby's!)
    Amerika nu of in de jaren '60, beide niet echt voorbeeldig lijkt mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook niet echt een representatief onderzoek lijkt me. Bovendien kan ik dat zo voor ze uitspellen waarom de bevalling tegenwoordig langer duurt in Amerika. Dat kan iedereen die een beetje logisch nadenkt.
    In de jaren 60 werd minder ingeleid, daarom worden babies in de 21e eeuw 5 dagen eerder geboren. Ingeleid worden (met ruggeprik) is daar eerder de norm dan dat het werkelijk op medische indicatie gebeurd. Moeders mogen vaak niet eten en drinken en zijn door ruggeprik en/of continue ctg aan bed gebonden. Ze zijn uitgeput en de zwaartekracht speelt geen rol bij de ontsluitingsfase. Dat een dergelijke bevalling vaak eindigt in een keizersnede is geen wonder. Het is algemeen bekend dat inleiden veel vaker eindigt in ingrijpen dan een spontane bevalling. Tel daarbij op dat de moeder uitgeput raakt van een gebrek aan eten en drinken en het is helemaal geen wonder meer dat het allemaal langer duurt en eindigt in keizersnede. Bovendien staan veel OB's niet open voor VBAC dus krijgen zwangeren onder hun zorg na een eerdere keizersnede bijna altijd een geplande keizersnede. Ik vind het geen wonder dat de UC-beweging daar nog veel groter is dan elders in de wereld.
    Behalve dat ik denk dat de genoemde cijfers in dit onderzoek niet geheel betrouwbaar zijn (volgens mij zijn ze namelijk hoger), is een dergelijk onderzoek ook alleen van toepassing op de situatie in Amerika en zal het als je in ons land gaat kijken wel mee vallen met een langere bevallingsduur dan 50 jaar geleden. jammergenoeg gaan we in Nederland naar een vergelijkbare bevallingscultuur toe, dus over nog eens 50 jaar zal het hier wel hetzelfde zijn als in Amerika.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @ Anoniem @EIDI: ik zie een langere bevallingsduur ook zeker niet als iets negatiefs! Ik vind echter wel dat het onderzoek ons een belangrijk inzicht gunt.

    Alle nieuwe ingrepen en medicijnen - vooral tijdens de ontsluitingsfase - om de bevalling te versnellen, blijken in de Amerikaanse praktijk alleen maar vertragend te werken. Waarom zouden we ze dan gebruiken? Als het effect mogelijk averechts is? #foodforthought :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb daar zo mijn eigen ideeen over, zeker wanneer het gaat om de Amerikaanse toestanden.
      Maar goed ik ben dan ook een "freebirther" en vertrouw mijn bevalling niet aan gangbare medici toe. Er word veel gedaan (door medici) om de controle te behouden over een proces waar geen controle over kan bestaan. Er vinden handelingen plaats die niet in het belang zijn van moeder en kind, maar vooral om in te dekken. Daarmee bedoel ik: Als er iets mis gaat door medisch ingrijpen, dan word de arts daarvoor vaak niet aansprakelijk gesteld omdat hij de richtlijnen gevolgd heeft. Ook bestaan veel regeltjes en richtlijnen om het medici rond de bevalling makkelijker te maken, welke niet direct voordeel opleveren voor de zwangere/barende vrouw. Zo vond ik het doodeng om in mijn bed op klossen te slapen en ik kon er bijna niet in of uit komen. Bij de 2e geen klossen gebruikt. Zo is op je rug bevallen nog steeds de meest gangbare houding. De arts heeft het beste zicht op het "werkgebied" maar het is geen natuurlijke bevallingshouding en word door velen als onprettig gezien. Zo word in ziekenhuizen vaak standaart een oxytocine prik gegeven direct na de geboorte van het kind zodat de placenta snel komt en er niet hoeft te worden gewacht met hechten. Bij mij tegen mijn wil. Dat dat een goed begin van de bosrtvoeding (en hechting) kan verstoren deert niemand, kunstvoeding is immers prima.
      In Amerika word vooral ingeleid omdat het "bijna weekend" is of omdat je "natuurlijk niet op een feestdag" wilt bevallen. Pas in de laatste plaats wanneer het medisch noodzakelijk is. Dat de vrouw dan een ruggeprik wil omdat de inleiding zoveel heftiger is dan de natuurlijke bevalling is geen wonder.
      Het is te betreuren dat we hier in Nederland ook steeds verder weg gaan van de thuisbevalling als norm en uiteindelijk zie ik het hier ook verdwijnen omdat het door steeds scherper wordende richtlijnen voor bijna niemand meer haalbaar zal zijn.
      Wat ook jammer is, is dat bij veel moeders een beetje het gevoel leeft dat het erbij hoort. Het hoort erbij dat je een nummer bent, dat men je inknipt, ook als is het standaard. Dat je beschadigd raakt, zowel lichamelijk als geestelijk. Je mag er niks over zeggen, want je hebt tenslotte een gezond kind en zo'n bevalling is nu eenmaal zo. De gybeacoloog als redder van de baby... de steeds groter wordende angst voor de bevalling, voor de pijn en de verschrikking is ook voor veel a.s. moeders een factor. Als je veel pijn verwacht verkramp je, voel je ook meer pijn, komen je endorfinen niet goed op gang. De nieuwe baby zou in vrede op de wereld moeten komen. Zoals mijn jongste. Midden in de woonkamer, bijgestaan door een vroedvrouw die niet meer deed dan aanwezig zijn, begroet door gedimd licht en fluisterende stemmen, een moeder moe maar voldaan en daarna lekker de hele dag bloot op mamma's borst in plaats van aangekleed in het eigen bedje.

      Verwijderen
    2. Bedankt voor je uitgebreide uitleg EIDI. Ik ben zelf ook voor zo natuurlijk mogelijk bevallen. Ook twee keer thuis in water bevallen. Ik weet een heleboel over thuisbevallingen (en ziekenhuis bevallingen), omdat ik zakelijk in het 'wereldje' verkeer.

      Bij mijn eerste werd ook zonder pardon die oxytocine spuit gezet. Ik wist er niet eens wat van, dus heb het maar laten gebeuren. Bij mijn tweede heb ik in mijn dossier laten zetten dat ik het pertinent niet wilde. Hier moest ik toen voor tekenen... Ik heb de spuit toen niet gehad.

      Ik wil alles zo positief mogelijk bekijken. Er zijn altijd mogelijkheden tot verbetering. En met de juiste informatie kan iedere moeder haar eigen goede beslissingen nemen. Zodat haar nieuwe baby de wereld op een mooie manier mag beleven :)


      Verwijderen

Een reactie posten