Moederliefde Beïnvloedt Baby’s Hersens – Ervaring

Normaal twijfel ik iedere zondag over welk onderzoek ik mijn ervaring en/of mening met jullie wil delen. Maar deze keer was de keuze snel gemaakt. Het onderzoek dat we afgelopen vrijdag hebben besproken, was de duidelijke winnaar: http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/11/moederliefde-beinvloedt-grootte-van.html. Uit de interessante studie bleek dat te weinig liefde en verzorging in de eerste levensjaren, de hersens van baby’s letterlijk anders tekent. Moederliefde blijkt een grote invloed te hebben op de uiteindelijke grootte en dichtheid van de hersens van kinderen.

Ik ken volwassenen die in hun eerste levensjaren (zeer) weinig aandacht kregen. Hier waren allemaal verschillende oorzaken voor. Ze hadden bijvoorbeeld moeders die te (veel) te jong aan het ouderschap moesten beginnen, waardoor ze nog niet klaar waren voor het ouderschap. Of moeders met psychische aandoeningen, waardoor ze de verzorging voor hun kinderen niet zelf konden dragen. Wat de oorzaak ook was: de kinderen van toen hebben nu een heleboel gemeen. Ze komen maar moeilijk aan leven toe, omdat ze van probleem tot probleem lijken te gaan.

Het spreekwoord ‘kind van de rekening’ lijkt van toepassing op de resultaten van het onderzoek en wat ik in mijn omgeving zie. De kinderen betalen de harde prijs voor het moeilijke verleden van en met hun moeder. Het verwaarloosde kind uit het onderzoek is nu waarschijnlijk al voor de rest van zijn leven getekend. De grootte van zijn brein en het ontbreken van delen van de meest fundamentale hersengebieden bepaalt mogelijk al voor een groot deel de rest van zijn toekomst.  

Ik denk dat veel mensen niet (willen?) begrijpen hoe ongelooflijk belangrijk de eerste twee levensjaren zijn. Met een baby wordt toch vaak wat gemakkelijk omgegaan, want ‘die heeft nog geen mening en kan nog niets anders dan eten, slapen, plassen en poepen.’ Op het moment dat kinderen echt spraakzaam worden – meestal ironisch genoeg rond de twee jaar - zien mensen ze vaak sneller staan. Maar de basis van het brein wordt gelegd tijdens de zwangerschap en de eerste twee levensjaren.

Het wordt tijd dat we ‘De Nieuwe Baby’ wat serieuzer gaan nemen. Als een volwaardig mens die zich alleen optimaal kan ontwikkelen met liefde, aandacht en verzorging. En overvloed mag gerust. Het ‘risico’ daarvan is hooguit dat je je kind verwend met een groot brein met vele verbindingen. That’s a risk I’m willing to take ;)

Reacties

  1. En dan vraag ik me toch af hoe kinderdagverblijven invloed hebben in deze eerste 2 jaar. Die kunnen toch niet de hoeveelheid liefde geven als eigen ouders. Ik zeg: laat het zwangerschapsverlof 2 jaar duren!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daar ben ik het mee eens.
      Jammer dat veel ouders toch niet in zien hoe belangrijk het is om (juist!) veel tijd met de baby door te brengen. Dat kan weleens lastig zijn, daar heb ik inmiddels 2x ervaring mee.
      Uiteraard lijkt het, op de lange termijn, voor de ouders makkelijker om stugge schema's op te dringen. En word vaak gedacht dat dat goed is voor de ontwikkeling. Evenals het bezoeken van een kinderdagverblijf.

      Verwijderen
  2. Ja, het misverstand dat kinderdagverblijven goed zijn voor de ontwikkeling is zeer wijd verbreid... Ik heb weleens een moeder van een Down-jongetje meegemaakt die hemel en aarde bewoog om haar zoontje op het Kinderdagverblijf geplaatst te krijgen, niet omdat ze moest werken, maar omdat ze dacht dat het kind daar meer kon leren dan thuis. Het allerbeste leert een kind in een liefdevolle interactie tuseen hem\haar en het gezin waar hij\zij terecht komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor jullie waardevolle reacties!

    Tot het tweede levensjaar zijn kinderen nog nauwelijks bezig met echte interactie met andere kinderen, dus ik begrijp dit hardnekkige misverstand ook niet. Ik verlang naar een onderzoek waarin er een vergelijking wordt gedaan met kinderen die opgroeien met sensitief ouderschap en bij voorkeur (lang) borstvoeding krijgen en veel bij de moeder in de buurt zijn en kinderen die regelmatig naar het kdv gaan en opgroeien met de RRR 'opvoeding'.

    Ik heb ook wel de verwachting dat de geaccepteerde manier van grootbrengen van baby's (toch met een harde ondertoon, snel leren alleen zijn / alleen slapen, rust / regelmaat, op schema (fles)voeden)schadelijker is dan we nu weten / denken.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen