Kinderen Laten Geloven in Sint en Kerstman – Ervaring

Gisteren hebben we het gehad over een wetenschappelijk onderzoek naar de eventuele nadelige gevolgen voor kinderen om ze te laten geloven in de Kerstman: http://www.denieuwebaby.blogspot.nl/2012/12/is-het-schadelijk-voor-kinderen-om-in.html. Volgens de studie kan het voor kinderen geen kwaad als hun ouders meegaan in de fantasie van decembermaand.

Nog voordat ik kinderen had, dacht ik al vol vreugde na over hoe ik later de feestdagen met mijn gezin ging vieren. Toen ik moeder werd, vond ik het van begin af aan heerlijk om samen Kerst te vieren. Ze was pas een half jaar toen de decembermaand voor het eerst voor de deur stond. Het was heerlijke tijd en naarmate de jaren vorderden begon ze steeds meer in de fantasie van Sinterklaas en de kerstman mee te gaan. En in eerste instantie had ik er – tot mijn eigen verbazing – veel moeite mee om tegen mijn kind ‘te liegen’. Ik heb zelfs getwijfeld of we de feesten wellicht helemaal niet op een dergelijke manier moesten vieren. Maar ik zag ook hoeveel plezier het haar gaf en dat wilde ik haar niet afnemen. Gelukkig leerde ik er anders naar te kijken.

Ik bedacht me dat ze ook geloofde dat Dora echt bestond en haar My Little Pony’s waren ook meer dan een fantasie. En daar ging ik altijd gemakkelijk in mee. Toen besloot ik om Sint en de kerstman ook zo te benaderen. Samen heerlijk meegaan in de fantasie en daar samen gewoon een hele leuke tijd van maken. Zoals er bij meegaan in Dora ook geen schuldgevoel was, had ik dit nu ook niet meer bij de december mythen. Als ze vragen zou gaan stellen had ik me voorgenomen om ze wel altijd eerlijk te antwoorden. Of haar zelf te laten nadenken door het stellen van een tegenvraag. We hebben de fantasie samen beleefd en uiteindelijk is ze – net zoals het onderzoek al aangaf – geleidelijk aan helemaal zelf achter de realiteit gekomen.

Ze was acht jaar toen ze besloot om niet meer te geloven. Dat klinkt misschien raar, maar zo ging het echt. Ze moest lachen, omdat ze zich bedacht wat we allemaal hadden gedaan met al die wortels en balen stro voor het paard. En ze had meteen zoiets van; ‘mam, we moeten wel voor mijn broertje Sint laten bestaan. Dat is leuk voor hem!’ Ze bewaart ‘het geheim’ inmiddels beter dan haar ouders ;) Daarna hebben we het er met haar uitgebreid over gehad. Ik heb haar zelfs gevraagd of ze liever had gehad dat we het haar meteen hadden verteld. Maar ze gaf duidelijk aan dat ze blij was dat we mee waren gegaan in haar fantasie.

Onze driejarige zoon gelooft nu nog volledig  in Sint en de kerstman. En hij denkt ook dat zijn knuffeldieren kunnen praten. En dat Diego echt op een kameel ergens in de woestijn rondrijdt om daarna meteen in zee te plonsen en walvissen gaat redden. Nee, dat schuldgevoel van vroeger heb ik helemaal niet meer. Fantasie en realiteit lopen op zijn leeftijd gewoon nog helemaal door elkaar heen. En dat is fantastisch! De decembermaand is des te leuker voor hem, want dan komt de fantasie helemaal tot leven. Uiteindelijk ontwikkelt hij – net als zijn grote zus – de cognitieve vaardigheden om fantasie van de realiteit te kunnen onderscheiden. Maar hopelijk mogen we nog lang meegenieten van zijn fantasiewereld!

Reacties

  1. Precies! Zo heb ik het zelf als kind ervaren en zo heb ik het ook ervaren met mijn eigen kinderen. Voor sommige kinderen werkt het echter niet. Ik heb een kind gekend dat als de dood voor Zwarte Piet was. Dat was niet leuk meer. Toen hebben we een keer, waar ze bij was, een goede bekende volwassene, als Zwarte Piet geschminkt en aangekleed. Daarna was het helemaal over natuurlijk..... Je moet je kind erop aankijken .

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi Janneke dat je mijn ervaring herkent :) Ik ben het helemaal met jou eens, als mijn kinderen het niet leuk (meer) zouden vinden, dan zou ik hier zeker een passende oplossing voor zoeken. Mooi dat jullie het toen zo prettig konden oplossen om het kind van haar 'zwarte pieten' angst af te helpen!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen