Samen Slapen Zorgt ook voor Biologische Afstemming bij Vaders

Moeders zijn niet de enige die in staat zijn om zich biologisch aan te passen aan hun kinderen. Een nieuwe studie, onder leiding van antropoloog Lee Gettler, toont aan dat samen slapen bij vaders zorgt voor een lager testosteronniveau in vergelijking met vaders die zonder hun kinderen slapen. Eerder onderzoek van mensen en andere zoogdieren suggesteerden al dat deze afname mannen mogelijk meer responsief maakt naar de behoeften van hun kinderen. Ook zou het ze helpen om zich te focussen op de verplichtingen van het ouderschap.

De wetenschappers onderzochten 362 vaders. Ze waren allemaal tussen de 25 en 26 jaar oud. De mannen werden verdeeld volgens hun slaaplocatie; alleen slapers, vaders die in dezelfde kamer als hun kinderen sliepen en mannen die op dezelfde ondergrond sliepen als hun kinderen. Het testosteron level van de mannen werd gemeten door het nemen van speekselmonsters vlak voor het slapengaan en bij het wakker worden. Vaders die op dezelfde ondergrond sliepen als hun kinderen, lieten het laagste avond testosteronniveau zien. Bij het wakker worden waren er geen significante verschillen op te merken. ‘Vaders hebben de fysiologische capaciteit om op hun kinderen te reageren. Onze eerste studie toonde al aan dat wanneer mannen vaders worden, hun testosteronniveau zakten. Soms zelfs drastisch. En de mannen die het meeste tijd spendeerden aan de verzorging van hun baby’s, hadden het laagste testosteron,’ geeft Gettler aan. Over zijn eerdere onderzoek kun je hier meer lezen: http://denieuwebaby.blogspot.nl/2012/03/babys-veranderen-hun-vaders.html.
  
De nieuwe resultaten vullen de vorige studie aan. En laten zien dat het voor vaders ook voor een biologisch effect zorgt als ze ‘s nachts dichtbij hun kinderen kunnen zijn. En het lijkt onafhankelijk van hun activiteiten gedurende de dag. ‘Belangrijk onderzoek heeft al plaatsgevonden op slaap- en borstvoedingsgebied over het fysiologische gevolg van samen slapen voor moeder en haar baby. Maar dit is de eerste studie waarin het biologische effect hiervan bij mannen is onderzocht,’ zegt Gettler. Een hogere testosterongehalte is eerder gelinkt aan gedrag dat mogelijk in conflict kan komen met effectief vaderschap, zoals het nemen van risico’s en het opzoeken van uitdagingen. Mannen met een lager niveau van dit hormoon bleken uit eerdere studies meer sympathie voor hun kinderen te hebben. Ook was de behoefte groter om te reageren op hun baby’s gehuil in vergelijking met vaders met een hoger gehalte.

‘Testosteron is een hormoon dat in het openbaar frequent wordt besproken, maar het foute idee dat ‘mannelijkheid’ exclusief door testosteron wordt aangedreven, domineert meestal het gesprek. Er is een groeiend bewijs dat de fysiologie van mannen kan reageren op betrokken ouderschap – iets waarvan eerder werd verondersteld dat alleen vrouwen hiertoe in staat waren. Dit suggereert dat actief vaderschap al een diepe historie in onze mensheid kent. Mannen hebben deze rol waarschijnlijk al heel lang omarmd,’ concludeert Gettler.


Referentie
1. L.T. Gettler, J.J. McKenna, T.W. McDade, S.S. Agustin, C.W. Kuzawa. 2012. Does Cosleeping Contribute to Lower Testosterone Levels in Fathers? Evidence from the Philippines. PLoS ONE, 2012; 7 (9): e41559 DOI: 10.1371/journal.pone.0041559.


Reacties