Tweede Kinderen Vertonen Eerder Rebels Gedrag – Ervaring

Afgelopen dinsdag ging de log over een onderzoek waaruit bleek dat tweede kinderen een grotere kans hebben om later rebels gedrag te vertonen in vergelijking met hun oudere broers of zussen: http://denieuwebaby.blogspot.nl/2012/12/tweede-kinderen-vertonen-eerder-rebels.html. Eerstgeborenen gedragen zich eerder conservatief, terwijl hun jongere broer of zus eerder onafhankelijk gedrag laat zien.

Als ik naar mijn eigen kinderen kijk, dan kan ik dit verschil niet zien. Mogelijk komt het nog, maar ik zie het niet gebeuren. Ze hebben allebei een avontuurlijke aard. Op gewone dingen zijn ze al snel uitgekeken, ze proberen graag veel dingen uit en verleggen graag hun grenzen. Onze negenjarige dochter is alles behalve conservatief; ze heeft een open en puur karakter, kleedt zich het liefst heel apart en kleurrijk en barst van de energie om de wereld te ontdekken.

En bij onze driejarige zoon zie ik al hetzelfde komen. Ze lijken in veel opzichten ook behoorlijk op elkaar. Al zijn er natuurlijk ook verschillen, zo is zoonlief meer een groepsmens en vindt onze dochter één-op-één contacten prettiger. Maar qua energie, levenslust en speelmanieren komen ze heel aardig overeen. Mogelijk ligt het aan hun leeftijdsverschil van bijna zes jaar. Daardoor hebben ze wellicht allebei veel individuele aandacht kunnen krijgen, waardoor er hier minder het ‘tweede kind’ effect is opgetreden. Of is onze manier van opvoeden de ‘oorzaak’, omdat we de nadruk leggen op vrijheid, ontspanning en zelfontplooiing. En het kan natuurlijk ook dat we gewoon puur toevallig twee kinderen hebben die grote overeenkomsten vertonen.

Uit eerder besproken onderzoek kwam dat het IQ van eerste kinderen hoger was: http://denieuwebaby.blogspot.nl/2012/08/eerste-kinderen-hebben-hoger-iq.html. Interessant genoeg bleek dit ook te gelden voor kinderen die niet geboren waren als eerste. Maar dit uiteindelijk door sterfte van de eerstegeborene wel werden. Daar ligt wellicht meer de clue. Misschien behandelen mensen eerste kinderen wel anders dan tweede kinderen. Wie weet krijgen we nog eens een conservatief kind, dan kan ik in ieder geval karakter wegens opvoeding en gezinsvolgorde al uitsluiten ;)

Reacties

  1. Als ik naar mezelf en m'n zusje kijk klopt dit onderzoek wel. Ik ben veel conservatiever en zij onafhankelijker. Of dit bij m'n zoontjes ook zo zal zijn is wat vroeg om te zeggen (3 en 26 maanden)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk dat je het herkent Nelleke. Ik scheel bijna 5 jaar met mijn broer(tje). We hebben allebei wel een avontuurlijke kant, alhoewel die van hem wel is anders dan die van mij ;)

      Verwijderen
  2. Om me heen en bij mijn eigen gezin, zie ik het heel vaak. De eerste moet alle regels voor het eerst ontdekken en houdt zich er dan ook aan. De tweede volgt eerst het voorbeeld van de eerste tot hij/zij ontdekt dat het niet voor hem/haar werkt en dan komen ze in opstand. Het is inderdaad waar dat het rebelse gedrag minder is als de afstand iets groter is. De grootste rebellen kom je tegen als de kinderen anderhalf jaar of minder schelen. Mijn twee oudere zusjes zijn schoolvoorbeelden evenals mijn twee oudste kinderen. Mijn zoon (de rebel) is nu 37 en nog wil hij alles op ZIJN eigen wijze doen en dat is apart(wel leuk).
    Mijn jongste dochter heeft er ook twee vlak op lekaar en die tweede is een echte rebel. De oudste vertelt hoe het hoort (volgens hem) en de tweede gaat er dwars tegenin.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, het leeftijdsverschil zal ook wel een rol spelen. Ik zei net al hierboven als reactie op Nelleke dat ik en mijn broer ook bijna vijf jaar schelen en herken niet dat rebelse gedrag bij hem (of het conservatieve bij mij). Misschien minder 'concurrentiestrijd' omdat er zoveel verschil zit in de levensfases?

      Verwijderen
  3. Ik ben de oudste en waarschijnlijk inderdaad ook de meest conservatieve van 3 meisjes. Ik ben 2,5 jaar ouder dan de 2e, en 5 jaar ouder dan de 3e. Hoewel het wel beperkt is tot de conventionele zin van het woord. Zo ging ik niet zo snel tegen mijn ouders in en kwam het niet in me op om te vragen of, bijvoorbeeld, een vriendje mocht blijven slapen. Dat had ook niet gemogen, vandaar. Mijn zusje was zo "makkelijk" in dat opzicht dat ze rustig met een hoop kabaal midden op de dag op haar slaapkamer "bezig" was met haar vriendje, zo dat mijn vader er een blokje om voor ging.
    Dan denk ik weleens, als ouders ben je bij de 2e misschien ook wel wat "makkelijker" want het was mij dus mooi niet toegestaan alleen op mijn kamer te zijn met een vriendje. Wat betreft tienertijd, het stappen enzo, dat is allemaal aan mij voorbij gegaan terwijl zeker de 2e een vrij wilde tijd gehad heeft.
    Dat het ook wel een beetje karakter is geloof ik zeker. Want het hoefde voor mij allemaal niet zo terwijl zij er rustig de discussie over aan ging.
    Nu we wat ouder zijn, zijn we allemaal wel zo'n beetje hetzelfde, alleen nu ben ik wat rebelser dan de anderen. Maar dan wel op een heel ander vlak. Soms voelt het weleens alsof dat is omdat ik wil laten zien dat ik ook een eigen mening heb.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ging al jong tegen mijn ouders in ;) Zit ook een beetje in de genen denk ik ;) Over dat uitgaan; dat heb ik ook maar mondjesmaat gedaan. Pas sinds enkele jaren begrijp ik dat dit gewoon bij mijn persoonlijkheid hoort. Ik hou gewoon niet van (grote) druktes. Het haalt alle energie uit me. Ik doe het wel eens, maar dan ben ik er ook weer voor maanden klaar mee ;)

      Ja, precies EIDi, je gaat nu wel je geheel eigen weg. Daar zit toch ook wel wat avontuur in :)

      Verwijderen

Een reactie plaatsen