Bestaan Moeders uit Meerdere DNA's?

Vandaag de tweede terugblik van de zomerstop. Deze keer een baanbrekend onderzoek. Niet alleen voor de wetenschappelijke wereld, maar ook voor mezelf. Ik vind het een ontzettend mooie, inspirerende en interessante gedachte dat ik nu naast mijn eigen DNA, ook over het DNA van mijn prachtige dochter en zoon beschik. Dat mijn lichaam niet volledig afscheid van ze heeft genomen, maar nog iets van ze heeft ‘bewaard’. Wellicht zelfs voor later, mocht ik het nodig hebben. Dan zouden hun foetale cellen bijvoorbeeld mijn immuunsysteem kunnen helpen.

Ik geef onmiddellijk toe dat het naast razend fascinerend, ook best bizar is. Maar goed, we zitten heel ingenieus in elkaar. En daar komen we, mede dankzij de wetenschap, steeds meer achter!



Originele link: http://www.denieuwebaby.nl/2012/07/blijft-je-babys-dna-voor-altijd-bij-je.html

Blijft Je Baby’s DNA Voor Altijd Bij Je?

Een zwangerschap kan mogelijk zorgen voor een levenslange verandering in je lichaam. En dan gaat het niet over mogelijke huidstriemen of een blijvende verandering van je borsten. Als je zwanger bent, komen sommige foetale cellen van je baby in jouw bloedbaan terecht. Sommige van deze cellen kunnen voor altijd een plaats in jouw organen vinden.

Uit Amerikaans onderzoek is gebleken dat een zwangere vrouw niet alleen haar eigen cellen bij zich draagt, maar ook die van haar ongeboren kind. Maar de meest opzienbarende ontdekking is de conclusie dat sommige foetale cellen nog tientallen jaren na een zwangerschap bij de moeder blijven. Biologisch gezien ben je dan iemand met een of meerdere DNA’s, die van jezelf en van jouw kind of kinderen. En aangezien je kinderen deels het DNA van je partner hebben, bezit je ook een deel van zijn DNA. Als je zwanger bent geweest ben een jongen, dan heb je mogelijk zelfs nog enkele Y-chromosomen door je bloedbaan lopen.

De vraag waar wetenschappers nog niet uit zijn, is wat deze ‘vreemde’ DNA met je doet. Er is in ieder geval maar een kleine hoeveelheid in je aanwezig, dus je bent niet na een zwangerschap genetisch op een grote wijze ‘gereprogrammeerd’.Maar onderzoekers vermoeden wel dat de kleine sporen van ‘vreemd’ DNA een verschil maken. De foetale cellen dringen waarschijnlijk je bloedstroom binnen om ervoor te zorgen dat je baby niet door het immuunsysteem van de aanstaande moeder wordt aangevallen.

Later in je leven kunnen foetalle cellen er mogelijk voor zorgen dat sommige van jouw (licht beschadigde) organen worden gerepareerd. Onderzoekers vonden tijdens hun analyse drie typen foetalle cellen. Onder andere cellen die het immuunsysteem helpen en stamcellen die in staat zijn om te repareren. Stamcellen bevinden zich ook in navelstrengbloed.

Maar er zit mogelijk ook een slechte kant aan. Foetale cellen zijn ook gevonden in tumoren. De vraag is alleen of deze cellen de tumor helpen aanvallen of dat ze een bijdrage leveren aan de groei ervan. Meer onderzoek is nodig om dit bijzondere fenomeen verder in kaart te brengen. In ieder geval is de gedachte al bijzonder dat je misschien voor de rest van je leven je baby’s DNA met je mee mag dragen.


Reacties