Erfelijke Aanleg Kind Vraagt om Gepersonaliseerde Opvoeding

Er bestaat geen simpel recept voor het opvoeden van kinderen. Iedere ouder krijgt te maken met ladingen, meestal ongevraagde, adviezen van anderen. Maar deze adviezen kijken meestal nooit naar de meest kritische factor: het kind in kwestie. `Tegenwoordig ligt er veel druk op ouders om kinderen te produceren die uitblinken op alle gebieden, zowel sociaal als academisch. En aangezien kinderen niet als een ongeschreven blad ter wereld komen, is het belangrijk om naar hun kant van het verhaal te kijken. Ook om te laten zien hoe kinderen zelf invloed kunnen uitoefenen op hun omgeving en specifiek op het gedrag van hun ouders,´ zegt onderzoeker Reut Avinun.

De meeste studies concentreren zich op het omgekeerde, hoe ouders hun kinderen beïnvloeden. Om de andere kant te belichten, keken Avinun en Ariel Knafo naar de gegevens van 14.600 tweelingen. Ze beredeneerden dat als identieke tweelingen, die 100 procent van hun genen delen, een meer gelijke opvoeding zouden krijgen als niet-identieke tweelingen, die gemiddeld 50 procent van hun genen delen, dit zou kunnen suggereren dat de genen van kinderen ouderschap mede vormgeven. Na het bestuderen van 32 onderzoeken naar tweelingen, vonden ze inderdaad dat kinderen met genetisch bepaalde karaktereigenschappen een effect hebben op ouderlijk gedrag.

De wetenschappers schatten in dat ongeveer 23 procent van de verschillen in ouderschap komt door de genetische achtergrond van het kind. De genetische verschillen tussen kinderen kunnen wisselende reacties in hun omgeving uitlokken. Een kind dat bijvoorbeeld niet zo sociaal is aangelegd, heeft een grotere kans om harder aangepakt te worden door zijn ouders, dan een meer sociaal gericht kind. In een recente studie vonden Knafo en zijn team dat jongens met minder zelfbeheersing een grotere kans hebben om een lager niveau van positief moederlijk gedrag te ervaren. Voor jongens bleek een bepaald genotype het niveau van positief ouderschap van de moeders en het zelfbeheersing gedrag van de jongens te voorspellen. ´Met andere woorden, de genetische achtergrond van de jongens beïnvloedde het niveau van zelfbeheersing en veroorzaakte het gedrag dat hun moeders tegenover hen lieten zien,´ geeft Avinun aan. Daarnaast vonden de onderzoekers dat een gedeelde omgeving, zoals dezelfde sociaal-economische achtergrond, zorgde voor 43 procent van de verschillen in ouderschap. En de niet-gedeelde omgeving, zoals andere scholen, vrienden, etc., verantwoordelijk was voor 34 procent van de verschillen.

Belangrijk is dat de resultaten van de studie het idee ondersteunen dat ouderschap niet op ieder kind hetzelfde effect heeft. Ouderschap moet niet puur en alleen worden bekeken vanuit de kenmerken van de ouder, maar meer als een optelling van de eigenschappen van ouders en kinderen. `Daarom zou er bij iedere opvoeding interventie of behandeling, zowel naar de ouders als naar hun kinderen moeten worden gekeken. En de uitkomst kan verschillen, zelfs binnen één gezin. De discussie van ´aanleg of opvoeding´ is veranderd naar ´aanleg en opvoeding´. We begrijpen nu dat de meeste karaktereigenschappen worden bepaald door een combinatie van genetica en omgevingsfactoren,´ zegt Avinun. Omdat kinderen al verschillend worden geboren, kan er nooit sprake zijn van een doorsnee boek over opvoeding. `Er is niet maar één ideale opvoeding. Ieder kind heeft een andere omgeving nodig om optimaal in te kunnen opgroeien. Dus ouders zouden niet veel tijd moeten steken in het gelijk behandelen van hun kinderen, maar in plaats daarvan, zich bewust moeten zijn van de verschillen in de karakters van hun kinderen en hierop anticiperen met de opvoeding,` concludeert Avinun.


Referentie
1. R. Avinun and A. Knafo. 2013. Parenting as a Reaction Evoked by Children's Genotype: A Meta-Analysis of Children-as-Twins Studies. Personality and Social Psychology Review, 2013; DOI: 10.1177/1088868313498308.




Reacties

  1. Nou, eindelijk eens een gedegen onderzoek dat aantoont wat ik mijn hele leven al merk. Ik heb zo vaak ouders horen zeggen dat ze al hun kinderen gelijk behandelen wat ten eerste niet waar is en ten tweede niet in het belang van kinderen zelf is. Als een kind veel meer eten nodig heeft, ga je toch ook niet het ene kind voortdurend dwingen om te eten en het ándere kind voortdurend honger laten lijden? Ik had een meisje met weinig behoefte aan aandacht. Ze speelde zelf en was heel gelukkig. Ik had een jongen daaronder die erg veel behoefte had aan aandacht. Dat gaf ik hem dan ook. Het enige waar ik op moest letten dat het meisje met de weinig aandacht wel aandacht kreeg zodra ze er behoefte aan had, iedereen gelukkig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat is zeker waar Janneke. Het is ook in de praktijk haast niet haalbaar om kinderen precies gelijk op te voeden. Net zoals we ook de mensen om ons heen niet precies hetzelfde benaderen. Mooi dat je zelf al aanvoelde dat jullie kinderen een eigen aanpak nodig hadden! Ik heb er deze week een ervaringsverhaal over geschreven: http://www.denieuwebaby.nl/2013/10/ieder-kind-vraagt-om-gepersonaliseerde.html :)

      Verwijderen

Een reactie plaatsen