Wat Is de Biologische Bedtijd van Jouw Kind?

Vanaf deze week gaat De Nieuwe Baby ook over op zomertijd ;) Zes weken lang (tot 21 augustus) plaats ik wekelijks een ‘oude’ blog. De onderzoeken die ik hiervoor uitkies, wisten me net even extra te inspireren, benadrukte een gevoel (of instinct) of maakte me gewoon vrolijk! Vandaag breng ik het onderzoek over bedtijd voor kinderen naar voren. Uit deze studie bleek dat veel kinderen te vroeg naar bed moeten, waardoor het  in slaap vallen lang kan duren. Ze hebben dan namelijk nog niet genoeg melatonine (slaaphormoon) aangemaakt.

Mijn twee kinderen hebben allebei een biologische klok die relatief laat is ‘ingesteld’. Ze hebben het niet van een vreemde overigens, want ik ben zelf ook graag lang wakker. We hanteren geen vaste bedtijden, maar opvallend genoeg gaan ze wel iedere dag rond 22.00 slapen. Hun melatonine aanmaak zal dus wel rond 20.00 starten, waardoor ze twee uur later gemakkelijk in slaap kunnen vallen. Ik denk dat als we wel vaste bedtijden zouden hanteren, we hier grote drama’s zouden krijgen. Als ik ze rond 20.00 in bed zou willen leggen, dan vertelt hun lichaam ze iets heel anders. Dan zijn ze namelijk nog klaarwakker.

Nu kun je natuurlijk aandragen dat je een kind een vaste bedtijd kunt aanleren. Maar als je kind een andere biologische klok heeft, dan wordt dit een (zeer) moeilijke strijd voor alle partijen. Hier is slapen gaan nooit een strijd geweest. Slapen is iets fijns! Ze geven het allebei zelf aan als ze naar bed willen. Onderstaand kun je alles over de 'slaap' studie lezen, wellicht geeft het je net het inzicht waar je naar op zoek was!





Originele link: http://www.denieuwebaby.nl/2014/02/bedtijd-begint-voor-veel-kinderen-te.html

Iedere volwassene heeft een persoonlijk slaapritme. Van vroege vogels tot nachtuilen en alles daartussenin. Waarschijnlijk wordt ons ritme door onze biologische klok bepaald. Toen wetenschappers Amerikaanse volwassenen monitorden, kwamen ze erachter dat mensen gingen slapen ongeveer twee uur nadat hun hersens waren begonnen met het aanmaken van melatonine. Dit hormoon zorgt ervoor dat we slaperig worden. Dus als ons lichaam rond 21.00 ’s avonds begint met het aanmaken van melatonine, dan is het niveau van dit hormoon rond 23.00 hoog genoeg om daadwerkelijk in slaap te vallen.

Maar hoe zit dat bij kinderen? Monique LeBourgeois en haar collega’s wilden dit achterhalen. Ze besloten om van 45 gezonde peuters hun wakkere en slaap toestand te volgen. Hiervoor kregen de peuters kleine armbanden om die continu opnames maakten van hun slaapgedrag. De wetenschappers vroegen ook aan de ouders om dagboeken bij te houden. Hierin moesten ze aangeven wanneer hun kinderen naar bed gingen en hoe laat ze wakker werden in de ochtend. En voor het allerbelangrijkste onderdeel van het onderzoek brachten de wetenschappers een bezoek aan huis bij de gezinnen. Ze begonnen in de namiddag met het verzamelen van melatonine monsters van de kinderen. Ze namen iedere 30 minuten speeksel monsters tot aan één uur na de normale bedtijd van de kinderen.

De gemiddelde aanvang van het aanmaken van melatonine begon rond 19.30 bij de kinderen. Maar ze gingen niet twee uur later naar bed. In plaats daarvan was hun gemiddelde bedtijd (licht uit) 20.15. Hierna vielen de kinderen echter niet meteen in slaap. Volgens de grafieken en slaap dagboeken, gingen de kinderen pas zo’n 30 minuten later slapen. Dus gemiddeld lagen de kinderen slechts 45 minuten nadat hun lichaam was begonnen met het aanmaken van melatonine al in bed. Daarna lagen ze nog 30 minuten wakker. Dit is behoorlijk lang. Bij een normale moeheid zou de slaap binnen 20 minuten moeten inzetten. Volgens de resultaten van dit onderzoek gaat het gemiddelde kind te vroeg naar bed.

En als dit waar is hoe zit het dan met kinderen die vroeger dan gemiddeld naar bed worden gestuurd? Of kinderen die een pas latere start hebben van de aanmaak van melatonine? Voor sommige kinderen in deze studie duurde het langer dan 90 minuten voordat ze in slaap vielen. Uit het onderzoek bleek zelfs dat één op de vijf kinderen nog voordat hun melatonine aanmaak begon, al naar bed werden gebracht. Dit betekent dus naar bed gaan, terwijl je hersens nog klaarwakker zijn. Geen wonder dat veel kinderen erg opzien tegen naar bed gaan. Volgens de onderzoekers zijn ze dan biologisch gezien nog niet in staat om in slaap te vallen. Dit heeft dus niets te maken met het onvermogen van ouders om grenzen aan te geven. Ouders verwachten dat hun kinderen in slaap vallen, terwijl ze hier lichamelijk echt nog niet toe in staat zijn.

Reacties