Baby Kan Stress van Moeder Overnemen

Baby’s voelen niet alleen de stress van hun moeder aan, maar nemen volgens nieuw onderzoek de stress zelfs over. ‘Onze studie laat zien dat baby’s de stress 'oppikken’ en de fysiologische overblijfselen van hun moeders stressvolle gebeurtenissen kopiëren,’ zegt hoofdonderzoeker Sara Waters. Eerder onderzoek heeft al laten zien dat emoties ‘besmettelijk’ kunnen zijn en dat er sprake is van een emotionele synchroniteit tussen koppels. Nu wilden de wetenschappers bestuderen of er ook een dergelijke samensmelting bestaat tussen moeder en kind. ‘Onze eerste lessen over het leren omgaan met stress en sterke negatieve emoties in ons dagelijks leven, vinden hun basis bij de ouder-kind relatie,’ legt Waters uit.

Aan de studie deden 69 moeders met hun 12 tot 14 maanden oude baby’s mee. Zowel bij de moeders als de baby’s werden hartslagsensoren aangebracht en basislijnregistratie opnames gemaakt. Zo konden de fysiologische reacties van moeder en kind worden gemonitord. Nadat ze even samen tot rust mochten komen, werden moeder en baby van elkaar gescheiden. De moeder kreeg de opdracht om een speech van vijf minuten te geven aan twee beoordelaars. Daarna volgde een korte vraag en antwoord sessie. Sommige moeders kregen positieve signalen van de beoordelaars; zoals knikken, glimlachen en voorover leunen. Anderen kregen negatieve feedback; zoals fronsen van wenkbrauwen, hoofd schudden en met de armen over elkaar zitten. De derde groep kreeg helemaal geen feedback. Hierna werden moeder en kind weer herenigd.

Zoals verwacht lieten de moeders die de negatieve feedback kregen een grotere daling van hun positieve emoties zien. En een grotere stijging van hun negatieve emoties dan moeders in de twee andere groepen. Ook lieten ze tekenen zien van verhoogde cardiale stress. En de baby’s pikten al snel deze stressreactie op. Baby’s wiens moeders negatief commentaar hadden gekregen, lieten significante verhogingen in hartslag zien in vergelijking met hun daarvoor gemeten standaard basislijn. Dit vond plaats binnen enkele minuten nadat ze weer bij hun moeders waren. Belangrijker is nog dat baby’s reactie zich aan deed passen aan moeders’ reactie. Dus hoe groter de stressreactie van moeder was, hoe groter de stressreactie van haar baby. Deze samenhang bleek zelfs sterker te worden naarmate de tijd vorderde.
 
‘Voordat kinderen leren praten en zich volledig kunnen uitdrukken, kijken we soms om hun uitstekende voelsprieten voor de emotionele stemming van hun verzorgers heen,’ zegt Waters. ‘Je baby is misschien nog niet in staat om aan jou te vertellen dat je er gestresst uitziet. Of vraagt je niet wat er mis is met je. Maar ons werk toont aan dat ze zodra ze in je armen liggen, je stress al aanvoelen. Ze merken je fysiologische verandering op en voelen je emotionele staat aan. Direct daarna voelen ze het in hun eigen lichaam ook.’ De onderzoekers geven aan dat er verschillende kanalen zijn waardoor emoties mogelijk worden gecommuniceerd, waaronder lichaamsgeur, vocale spanning en gezichtsuitdrukkingen. ‘Dit is slechts een bescheiden studie, maar we laten wel een mogelijk mechanisme zien van de overname van stress van ouder op kind,’ concludeert onderzoeker Wendy Mendes.




Referentie
1. S.F. Waters, T.V. West and W.B. Mendes. 2014. Stress Contagion: Physiological Covariation Between Mothers and Infants. Psychological Science, 2014; DOI: 10.1177/0956797613518352.



Reacties