Naar Welke Gezichtskenmerken Kijken Baby’s?

Baby’s van drie tot vier maanden oud staren naar bekende en onbekende gezichten. Maar hebben ze eigenlijk een focuspunt? Eerder onderzoek laat zien dat baby’s en moeders in elkaars ogen staren. Maar zijn er nog meer gezichtskenmerken waar ze zich op richten? Onderzoekster Jennifer Francois heeft met een nieuwe eye-tracking technologie het kijkgedrag van baby’s bestudeerd. Het lijkt misschien onbelangrijk, maar mogelijk kan de manier van kijken een grote impact hebben op de latere taalontwikkeling.

Het verzamelen van de data gebeurde in drie sessies vanaf het moment dat de baby’s drie maanden waren. De onderzoeken vonden om de twee weken plaats. De baby’s kregen foto’s van hun moeders en van onbekende mensen te zien. Waar ze naar staarden werd gemonitord en opgenomen door een apparaat. Het reflecterende licht van baby’s hoornvliezen gebruikte de machine om te bepalen waar ze naar keken op het scherm. Ook werd er gelet op hoelang ze naar kenmerken keken en hoe vaak de baby’s naar deze gebieden staarden.

Zijn er voor baby’s unieke gezichtskenmerken bij moeders die hen anders maken dan onbekende mensen? En als dit zo is, hoe helpen deze kenmerken dan om de aandacht van baby’s vast te houden? Wetenschappers vermoeden dat hier mogelijk de basis ligt voor baby’s latere taalontwikkeling. Uit eerder onderzoek is al gebleken dat moeder uniek zijn in hoe ze praten en contact maken met hun baby’s, waardoor ze hun kinderen helpen om te begrijpen hoe het communicatieproces werkt. ‘Wat we niet weten is of er bepaalde gezichtskenmerken zijn waar baby’s in geïnteresseerd zijn, welke de drijfkracht zijn voor herkenning. Dus zijn er bepaalde kenmerken van een gezicht waar baby’s meer aandacht aan besteden als ze kijken naar hun moeder in vergelijking met naar onbekende mensen?’, geeft Francois aan.
 
Uit de resultaten blijkt dat er voor baby’s een onderscheid is tussen bekende en onbekende gezichten. Eén gebied blijkt verrassend interessant voor de baby’s als ze naar hun moeder kijken; haar neus. ‘Zoals het er nu uitziet, suggereren de resultaten dat onze aannames van wat we weten over het kijkgedrag van baby’s mogelijk niet klopt,’ zegt Francois. ‘Het gebruik van de nieuwe eye-tracking technologie geeft ons de mogelijkheid om onbevooroordeeld te kijken naar het kijkgedrag van baby’s. Subjectieve observaties zijn niet meer nodig. Dat biedt de mogelijkheid om objectief te bestuderen hoe hun kijkgedrag in elkaar zit.’



Referentie
1. J. Francois, et al. 2015. Eye-tracking technology aids research on infant behavior. ScienceDaily. Wichita State University; 2015, April 6.


Reacties