Baby’s Begrijpen Stoïcijnse Blik na Negatieve Gebeurtenis

Baby’s verhullen hun emoties nooit. Ze laten altijd duidelijk merken hoe ze zich voelen. Maar volwassenen kunnen wel de neiging hebben om hun gevoelens te onderdrukken. Met een stoïcijnse blik maskeren ze hun moeilijke momenten. Welllicht vermoed je dat zulke reacties kinderen kunnen verwarren, omdat ze dan de emoties niet van het gezicht kunnen aflezen. Mogelijk zou dit zelfs kunnen leiden tot het gevoel van onbetrouwbaarheid voor kinderen, omdat de volwassenen niet eerlijk zijn. Echter volgens nieuw onderzoek begrijpen baby’s dat een onverstoorbare blik voor sommige situaties ook acceptabel zijn.

Voor het onderzoek kregen 71 kinderen van achttien maanden oud een serie van gebeurtenissen te zien waarin een object van een acteur werd gestolen. Tijdens één scenario zagen de baby’s een acteur verdriet tonen, terwijl in anderen de reactie neutral bleef. Daarna hadden de kinderen interactie met een acteur tijdens diverse basis taken. ‘Omdat de baby’s nog niet kunnen praten in volledige zinnen, hebben we hun oogbewegingen gemonitord en gekeken naar hun non-verbale reacties,’ zegt hoofdonderzoekster Sabrina Chiarella. ‘We zagen kinderen in beide groepen evenveel tijd kijken naar de verschillende scenario’s. Ze keken steeds naar de lege hand van de acteur en daarna naar de gezichten van hun ouders om er zeker van te zijn dat alles nog goed was.’

Maar terwijl de kinderen lieten zien dat ze zich minder zorgen maakten om de neutrale reacties in vergelijking met de verdrietige na een negatieve gebeurtenis, bleken ze net zo bereid om hen te helpen en na te doen. Ook keken ze ook naar hun emotionele uitdrukkingen. Net zoals ze dit deden bij de mensen die wel de verwachte verdrietige reactie na de negatieve ervaring lieten zien. ‘Het lijkt erop dat jonge kinderen mensen met een stoïcijnse blik het voordeel van de twijfel willen geven. Ze begrijpen dat verdriet een meer passende reactie is, maar ook dat een neutrale reactie niet zomaar betekent dat de persoon niet betrouwbaar is,’ suggereert Chiarella.

Het experiment bevestigt dat kinderen van achttien maanden oud, een neutrale uitdrukking als net zo normaal ervaren als een verdrietige na een negatieve ervaring. En omdat baby’s een grotere empathie vertoonden voor de acteurs met een verdrietige reactie, laat de studie ook zien dat ze gevoelig zijn voor het belang van een emotionele expressie na een moeilijke gebeurtenis.  

‘Omdat het gedrag van anderen vaak kan worden verklaard door te kijken naar hun emotionele uitdrukkingen, is het begrijpen van deze expressies belangrijk in de vroege ontwikkeling,’ geeft onderzoekster Diane Poulin – Dubois aan. ‘Onze studie helpt bij het laten zien dat kinderen op een jonge leeftijd het gebrek van een emotionele reactie niet zien als iets dat ongerechtvaardigd is. En dat betekent weer dat ze een vertrouwensband kunnen opbouwen met mensen die minder emotioneel expressief zijn in een negatieve situatie.’

Het soms niet tonen van je emoties als je er even doorheen zit, is voor je baby dus net zo begrijpelijk als het wel openlijk laten zien dat het even niet zo mee zit!




Referentie
1. S.S. Chiarella and D. Poulin - Dubois. 2015. “Aren’t you supposed to be sad?” Infants do not treat a stoic person as an unreliable emoter. Infant Behavior and Development, 2015; 38: 57 DOI: 10.1016/j.infbeh.2014.12.007.




Reacties