Niet Doorslapen? Heel Normaal voor Baby’s en Dreumesen

Vandaag de eerste zomer terugblik. Het (door)slapen van baby’s kan een beladen onderwerp zijn. Vooral als je baby niet al na een paar weken doorslaapt - alhoewel dit heel normaal gedrag is - kan dit voor twijfels zorgen. Soms lijkt het wel alsof mensen doorslapen als een maatschaf voor goed ouderschap zien. Ik heb naar aanleiding van onderstaand onderzoek mijn eigen ervaring rondom doorslapen in een blog samengevat: http://www.denieuwebaby.nl/2015/01/is-doorslapen-van-baby-maatstaf-voor.html.  

Er is zoveel informatie over ‘leren doorslapen’ op internet te vinden, dat je haast zou denken dat je met één van deze ‘methodes’ het juiste effect gaat bereiken. Maar wat doet dit met je baby? Ik weet één ding heel zeker; ieder kind leert doorslapen. Vanzelf. Toegegeven het ene kind zal heel langer over doen dan het andere. Maar zelfs de meest onrustige slapers (en ja ik spreek uit veel ervaring!) maken uiteindelijk zelf een hele nacht vol.
 
Onderstaand onderzoek laat zien dat slaappatronen in de eerste drie jaar van kinderen variëren. En dat dit heel normaal is. Een fijne bevestiging voor iets wat me persoonlijk al duidelijk is. Wellicht geeft deze studie jou ook net dat steuntje in de rug om in te zien dat je niet-doorslapende baby (of dreumes/peuter) eigenlijk heel normaal bezig is!




Originele link: http://www.denieuwebaby.nl/2015/01/wat-is-een-normaal-slaappatroon-voor.html

De meeste ouders zijn niet verrast als hun pasgeboren baby er een onregelmatig slaappatroon op nahoudt. Maar vanaf zes maanden gaan veel ouders twijfelen of er iets mis is met hun baby of de slaapplek als er nog niet wordt doorgeslapen. Volgens Amerikaanse wetenschappers wordt het tijd dat ouders leren begrijpen wat een normaal slaappatroon van een baby inhoudt. En kunnen zorgverleners hierin een cruciale rol spelen. ‘Verpleegkundigen staan vooraan in de zorg. Zij bevinden zich in een ideale positie om ouders te leren begrijpen wat een normaal slaapritme voor baby’s is. Dus ze kunnen aan ouders duidelijk maken dat ’s nachts doorslapen helemaal niet normaal is voor jonge kinderen. En dat hun slaappatronen gedurende hun eerste levensjaar telkens veranderen,’ zegt onderzoeker Robin Yaure.

Volgens de onderzoekers zijn er vier veelvoorkomende vragen van bezorgdheid rondom slapen voor zowel ouders als zorgverleners:
1. Wat houdt een ‘normaal’ baby slaap/wakker patroon in?
2. Is ‘s nachts wakker worden wel of geen probleem?
3. Is het wel of niet belangrijk dat er een ouder bij is terwijl de baby in slaap valt?
4. Is slaaptraining eigenlijk wel gezond en veilig voor baby’s?

De wetenschappers hebben de huidige onderzoeken rondom baby’s slaapgedrag bestudeerd. De focus lag hierbij op de bovengenoemde vier punten. Vooral de veiligheid en het welzijn van zowel baby als moeder gedurende de nachtelijke zorg stonden centraal. Slaaptraining is een manier om een slaaproutine te creëren voor een kind. Maar deze methode kan voor veel ouders als onprettig worden ervaren. Daarnaast is het vaak ook niet de beste oplossing voor het kind. In de eerste drie jaar variëren de slaappatronen van kinderen. Hier zijn vele redenen voor, zoals veranderingen in gezondheid (bijvoorbeeld tijdens griep), motorische ontwikkelingen en het krijgen van verlatingsangst. ‘Door het delen van deze basis informatie kunnen ouders worden gerustgesteld. Als hun baby (vaak) ’s nachts wakker wordt, betekent dat niet dat de ouders iets verkeerd doen,’ geven de onderzoekers aan.

Moeten ouders nu wel of niet aanwezig zijn met bedtijd? Of laat je een baby beter alleen in slaap vallen? En is slaaptraining nou wel of geen goed idee?  Deze vragen zijn vaak besproken onderwerpen, waarbij ouders vaak advies zoeken bij zorgverleners. Yaure en collega’s geven opnieuw aan dat het delen van goede, wetenschappelijke informatie met ouders van groot belang is. Zoals bijvoorbeeld recent onderzoek waaruit blijkt dat de aanwezigheid van ouders gedurende bedtijd, specifiek wanneer de baby in slaap valt, mogelijk helemaal niet zorgt voor onrustige nachten, zoals eerder wel werd gedacht. Daarnaast blijkt ook uit recent onderzoek dat als moeders ‘s nachts niet op hun baby reageren, dit stress kan opleveren voor zowel moeder als baby. Een verhoogd stressniveau zorgt voor meer cortisol (stresshormoon) in het lichaam. Dat kan de baby op lange termijn mogelijk schaden. Een verhoogd cortisol niveau wordt onder andere geassocieerd met depressie, agressie en aandachtsproblemen bij zowel kinderen als volwassenen.

‘Ik maak me zorgen over ouders die het gevoel krijgen dat ze niet meer op hun eigen instincten kunnen vertrouwen. Verschillende ouders hebben verschillende doelen en ideeën over ouderschap. En we willen dat ouders uitvinden hoe ze de beste zorg kunnen invoeren in hun eigen gekozen opvoeding,’ concludeert Yaure. Door zorgverleners aan te moedigen om te praten over de huidige kennis van baby’s slaapgedrag en het belang van de aanwezigheid van ouders, hoopt Yaure dat ouders zich relaxter en vertrouwder gaan voelen met de nachtelijke verzorging van hun baby’s.



Referentie
1. W. Middlemiss, R. Yaure and E.L. Huey. 2014. Translating research-based knowledge about infant sleep into practice. Journal of the American Association of Nurse Practitioners, December 2014; DOI: 10.1002/2327-6924.12159.


 

Reacties