Jonge Placenta Blijkt te Werken als Zuurstoftank

Een nieuwe rol voor de placenta is door Engelse wetenschappers onthuld. De placenta slaat zuurstof op en laat deze geleidelijk vrijkomen in de weken nadat baby’s hart is ontwikkeld. De nieuwe studie laat zien hoe de jonge placenta het probleem oplost van de zuurstofvoorziening voor de groeiende embryo in de tweede en derde maand van de zwangerschap. Dat gebeurt terwijl de placenta geleidelijk de functie overneemt van de dooierzak.
 
De wetenschappers tonen aan dat terwijl de placenta groeit in de eerste weken, kleine groepen van stamcellen worden gevormd waar primitieve rode bloedcellen uit ontstaan. Deze cellen zijn in staat om zuurstof te verzamelen en op te slaan onder de ongewone lage concentraties die werden gevonden aan de implantatie kant van de placenta. Bloedvaten groeien geleidelijk naar deze cel groepen toe, wat zorgt voor het geleidelijk vrijkomen van met zuurstof geladen rode cellen naar de embryo. Deze krijgt nu zuurstoftoevoer totdat er meer efficiëntere zuurstof overdracht kan plaatsvinden op het moment dat het bloed van de moeder de placenta binnenkomt aan het einde van de derde maand.

‘Jonge embryo’s zijn compleet afhankelijk van de moeder voor hun zuurstoftoevoer. En door te identificeren op welke manier dit gebeurt, volgt er een beter en belangrijk inzicht voor het begrijpen van de eerste periode van het begin van leven. De menselijke placenta heeft een unieke en elegante oplossing voor dit probleem gevonden. Waarbij het proces van het voorzien van zuurstof in verbondenheid staat met de groei van de placenta zelf,’ geeft hoofdonderzoeker John Aplin aan.

Tot nu toe werd ervan uitgegaan dat de dooierzak bijdroeg aan de lading zuurstof in deze periode, maar recente onderzoeken hebben aangetoond dat deze functie geleidelijk afneemt als de embryo ouder wordt. Het hart begint de kloppen rond zes weken, maar zuurstof wordt dan nog steeds voorzien door de moeder. De nieuwe studie laat zien hoe een complex netwerk van cellen zich ontwikkelen in de placenta, zodat ze zuurstof kunnen aanmaken en dit aan de embryo kunnen geven. Ze vonden ook nieuwe niveaus van detail in de structuren die worden gelinkt aan de bloedtoevoer tussen de placenta en de embryo. De ontwikkeling is mogelijk gemaakt door nieuwe technieken voor het bestuderen van proefmonsters. Voor deze studie is gebruik gemaakt van tissue van weefselbanken.

‘Het resultaat is mogelijk gemaakt door een nieuwe aanpak van de beeldvorming van placentaweefsel. Wat betekent dat er meer niveaus van celvormige diversiteit en details kunnen worden onthuld. We komen steeds meer achter nieuwe informatie, welke ons een beter inzicht geven in de eerste stadia van zwangerschap dan ooit tevoren,’ concludeert Aplin.




Referentie
1. J.D. Aplin, H. Whittaker, Y.T.J. Lim, S. Swietlik, J. Charnock and C.J.P. Jones. Hemangioblastic foci in human first trimester placenta: Distribution and gestational profile. Placenta, 2015; DOI: 10.1016/j.placenta.2015.08.005.


Reacties