Zwanger Versie 3.0

Eindelijk voel ik me wat beter. De misselijkheid en het gebrek aan energie zijn lang blijven hangen. Ik ben nu 24 weken zwanger en het tij lijkt gekeerd. De zwangerschap verloopt verder – tot nu toe – gelukkig soepel. We weten inmiddels dat we er een zoon bij gaan krijgen! En we groeien samen uit onze voegen ;) Hij loopt al 1,5 week voor op de gemiddelde groei. Niets nieuws voor mij, want schijnbaar bouwt mijn lichaam graag grote kinderen. Onze dochter woog 3980 gram en onze zoon 4350 gram bij de geboorte.

Met de 20 weken echo werd dus meteen de opmerking gemaakt dat mijn lichaam weer een stevig exemplaar aan het maken is. Daarnaast blijven ze ook nog zitten tot over de 41 weken, dus dat zal vast ook helpen ;) Alles zag er goed uit tijdens de echo, hij was in topconditie volgens de echoscopiste. En zo gedroeg hij zich ook, ongelooflijk hoeveel bewegingen hij achter elkaar produceerde. En ja, ik voelde ze allemaal ;) Doordat hij zo druk bezig was, duurde deze medische echo veel langer dan bij onze andere twee kinderen. Ze moest behoorlijk veel druk zetten om hem in de juiste positie te krijgen en vijf tellen later was hij alweer gedraaid. Dus kon ze weer opnieuw beginnen.

Ik merk dat ik me tegenwoordig altijd HEEL zwanger voel. Ik kan er niet meer onderuit, alles in / aan mij is overduidelijk zwanger. Ik heb een bolle buik, sta iedere nacht minimaal één keer om te plassen (heb de blaas van een muis!), begin meer te waggelen in plaats van te lopen, bij een langere wandeling of gewoon de trap op ga ik onherroepelijk even hijgen (fijn die kortademigheid) en daarnaast voel ik onze baby dag en nacht bewegen.  

Ik begin steeds meer te beseffen dat er echt een nieuw gezinslid onderweg is. Het is wel anders dan bij mijn andere twee zwangerschappen. Toen zat ik veel meer op een dikke, donzige wolk weg te dromen. Deze keer merk ik ook de andere kant, die met angsten en onzekerheden. Misschien is het nu anders omdat ik ouder ben en meer ervaring heb. Ik weet dat het ouderschap – naast alle bijzonder mooie kanten – ook zwaar kan zijn. En dan heb ik er nu ‘pas’ twee! En onze laatste baby is alweer zes jaar geleden, kan ik nog wel omgaan met die hele afhankelijke eerste periode?

We gaan het allemaal zien en beleven. Ik probeer het maar op me af te laten komen. Erop te vertrouwen dat het me ook een derde keer gaat lukken. Voor nu geniet ik nog maar even van mijn zwangerschap. Nu mijn energie weer op peil is, lukt me dat een stuk beter. Het is de tijd om alles voor te bereiden voor zijn komst. Alhoewel ik als geen ander weet dat een nieuwe baby eigenlijk maar een handvol dingen nodig heeft; liefde, nabijheid, luisteren naar zijn behoeften en borstvoeding. Met deze geboortelijst ben ik eigenlijk al gewoon klaar voor zijn komst, over een week of 17 dan ;)

Reacties